starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
ireneusz1966
Na stronie od 2014 kwiecień
12 lat 1 miesiąc 16 dni
Dodane: 3 lutego 2025, godz. 12:15:46
Autor zdjęcia: ireneusz1966
Rozmiar: 2250px x 1500px
Licencja: CC BY-SA 4.0
Aparat: ILCA-68
1 / 160sƒ / 10ISO 10024mm
1 pobranie
285 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ireneusz1966
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Architekt: Stanisław Kwaśniewicz
Zbudowano: 1980-1997
Historia Parafii

1951 - ukończenie budowy i poświęcenie przez ks. Herberta Bednorza kaplicy pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1 listopada) w Zgromadzeniu Sióstr Maryi Niepokalanej w Katowicach przy ul. Krasińskiego.

1952 - erygowanie nowej parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; pierwszym administratorem był ks. Józef Kurpas, pierwszym proboszczem został ks. Antoni Otręba. Parafia wydzielona została z dotychczasowych parafii: mariackiej, katedralnej i w Zawodziu.

1970 - na obszarze należącym do prafii rozpoczęto budowę osiedla mieszkaniowego.

1973 - obowiązki proboszcza przejął ks. Bernard Jośko.

1979 - papież Jan Paweł II podczas I Pielgrzymki do Ojczyzny poświęcił w Częstochowie kamień węgielny pod budowę nowej, większej świątyni.

maj 1980 - uzyskano zgodę na "rozbudowę" istniejącej kaplicy.

czerwiec 1980 - rozpoczęcie budowy kościoła wg projektu inż. arch. Stanisława Kwaśniewicza.

26 listopada 1983 - Ordynariusz ks. bp Herbert Bednorz dokonał poświęcenia świątyni.

1984 - rozbiórka starej kaplicy i rozpoczęcie budowy budynku mieszkalno-katechetycznego.

22 listopada 1992 - na wieży kościoła zawieszono trzy dzwony: Maryi Wniebowziętej, św. Jacka i św. Bernarda.

1995 - wykończenie chóru i umieszczenie witraży w prezbiterium.

1997 - ustawiono nowy ołtarz i ambonę ze szwedzkiego granitu wg projektu artysty plastyka Romana Nygi.

11 października 1997 - ks. abp Damian Zimoń dokonał uroczystej konsekracji kościoła.


Wnętrze Kościoła

W kościele zastosowano oryginalne rozwiązanie przestrzeni wnętrza o układzie amfiteatralnym.
Prezbiterium zdobi drewniany wizerunek Chrystusa na krzyżu. Został on przeniesiony z przydrożnego krzyża przy ul. Warszawskiej, gdzie w latach siedemdziesiątych XX wieku zastąpiono go przy wymianie spróchniałego drzewca wizerunkiem cementowym. Parafianin p. Janusz Szklarczyk podjął się oczyszczania rzeźby z wielu warstw farby i dzisiaj możemy podziwiać piękną figurę w całej okazałości.

Według wspomnień siostry Benigny, w latach trzydziestych XX wieku drewniany krzyż (stary, co najmniej pięćdziesięcioletni) z wizerunkiem Chrystusa został podarowany Zgromadzeniu przez około 75-letniego człowieka, mieszkającego w pobliżu katedry, którym siostry opiekowały się w chorobie. Następnie krzyż ustawiono przy ul. Warszawskiej. Może on liczyć sobie zatem ok. 120 lat.

Obrazy Drogi Krzyżowej, przeniesione ze starej kaplicy, namalował artysta plastyk Adam Bunsch z Krakowa.

Ze starego kościółka (z 1953 r.) pochodzą również trzy witraże środkowe autorstwa Bunscha włączone do witraża w prezbiterium, wykonanego wg projektu Romana Nygi.

Pozostałe trzy witraże wykonał właśnie ten artysta z Bierunia. Ich tematyka czytelna jest poziomami od góry, przez wszystkie trzy okna, gdy ogląda się je w kolejności: od południa (od wieży) w kierunku zachodnim (do zakrystii)

Kościół zdobią obrazy pędzla byłego parafianina Jerzego Dudy-Gracza przedstawiające Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Miłosierdzie Boże, Chrzest Pana Jezusa, i św. Barbarę oraz tradycyjny obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i figura św. Antoniego.

Nowe organy w kościele powstały jako adaptacja wysokiej jakości instrumentu służącego od 1966 r. Parafii Hamburg-Framsen (Erloeser-Kirche). Zbudował je organmistrz Friedrich Euler z Hofgeismar (Niemcy). Zostały ponownie zmontowane i zaadaptowane do nowego wnętrza przez organmistrza Tomasza Zadorę z Chorzowa. Organy powiększono o dwa głosy, dokonano korekt intonacyjnych. Najbardziej zmienił się wygląd zewnętrzny organów - inż. arch. Stanisław Kwaśniewicz wykonał projekt nowej szafy organowej, zmieniono także w pewnych miejscach układ piszczałek.

W organach znajduje się 1996 piszczałek mierzących od 3 metrów do kilkunastu milimetrów; wykonane są z cynku, cyny, miedzi i drewna. Pod względem estetyki brzmienia organy nawiązują do wzorca barokowego.

12 września 1992 r. Przywieziono do kościoła trzy dzwony spiżowe wykonane przez firmę Felczyńskich z Przemyśla. Dwa większe ufundowali parafianie, trzeci najmniejszy - ks. proboszcz Bernard Jośko.

Na płaszczu największego dzwonu znajduje się wizerunek Maryi Wniebowziętej i napis: "Imię moje Maryja Wniebowzięta". Średni dzwon opatrzony jest napisem: "Patronie naszej diecezji pomagaj nam służyć Chrystusowi, człowiekowi, całej ludzkości. Katowice 1992". Widnieje na nim również wizerunek św. Jacka i podpis "Imię moje Jacek". Na płaszczu najmniejszego dzwonu napisano: "Ufundował mnie budowniczy tej świątyni. Panie wspieraj go i jego następcę w pracy nad powierzoną owczarnią. Katowice 1992". Jest tam również wizerunek św. Bernarda i napis "Imię moje Bernard".

27 października 1992 r. Ks. abp Damian Zimoń poświęcił dzwony stojące na razie na dziedzińcu klasztoru. Po umocowaniu na wieży służbę zaczęły pełnić od niedzieli 22 listopada 1992 r.
ul. Graniczna
więcej zdjęć (354)
Dawniej: Freiligrathstraße
Ulica Graniczna w Katowicach − jedna z ulic w katowickim Śródmieściu, łącząca je z dzielnicą Osiedle Paderewskiego-Muchowiec.

Ulica wzięła swoją nazwę od dawnej granicy między Katowicami a gminą Bogucice, przebiegającej w tym miejscu. W dwudziestoleciu międzywojennym przy ulicy działała oczyszczalnia ścieków, działająca według systemu Majchra. W okresie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939−1945 ulica nosiła nazwę Freiligrathstraße.

Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ul. Warszawską, ul. 1 Maja i ul. Jerzego Dudy-Gracza (dojazd do al. W. Roździeńskiego). Dalej biegnie pod wiaduktem kolejowym, krzyżuje się z ul. Zygmunta Krasińskiego, ul. Przemysłową, ul. Sikorskiego i ul. Powstańców. Przy skrzyżowaniu znajduje się stacja Wojewódzkiego Pogotowia Ratunkowego, pl. Rady Europy, pl. Żołnierza Polskiego z pomnikiem. Za skrzyżowaniem z ul. Ofiar Katynia kończy swój bieg (przy ul. K. Pułaskiego).

W budynku Gimnazjum nr 5 przy ul. Granicznej 27 znajduje się ściana pamięci Pawła Stellera.

Przy ulicy Granicznej znajdują się: budynek dawnego Śląskiego Instytutu Naukowego, Kościół Wniebowzięcia NMP, Centrum Handlowe Belg, Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, Gimnazjum nr 5, oddział Państwowej Inspekcji Pracy (Okręgowy Inspektorat Pracy), Zespół Szkół Zakładu Doskonalenia Zawodowego, Niepubliczne Przedszkole Wesołe Siódemki, Miejskie Przedszkole nr 87, Przedsiębiorstwo Budowlane Katowice, Zgromadzenie zakonne Sióstr Misjonarek Miłości, Izba Gospodarcza Metali Nieżelaznych i Recyclingu, Bipromet (polskie przedsiębiorstwo budowlane, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie) oraz Medyczne Studium Zawodowe.

Kościół i klasztor sióstr Maryi Niepokalanej (ul. Z. Krasińskiego 21, róg z ul. Graniczną) został objęty ochroną konserwatorską. Przy ul. Granicznej 12 znajdują się historyczne budynki zaplecza Politechniki Śląskiej, a pod numerami 6 (róg z ul. Warszawską 66), 11, 13 − historyczne kamienice mieszkalne.

Ulicą Graniczną kursują autobusy KZK GOP. Dnia 3 sierpnia 2010 ulicą prowadziła trasa trzeciego etapu wyścigu kolarskiego Tour de Pologne 2010, a 2 sierpnia 2011 − trasa trzeciego etapu Tour de Pologne 2011.