 | Polska › Rzeki w Polsce › Rzeka Wisła › Rzeka Narew › Mosty kolejowe na Narwi |
17 sierpnia 2023 , Mosty kolejowe na Narwi. Widok z mostu drogowego.
|
Na stronie od 2018 czerwiec
7 lat 9 miesięcy 23 dni |
 |
mosty
|
Pierwszy most kolejowy w Uhowie zbudowano w 1860 roku, w ramach budowy linii warszawsko – petersburskiej. Linia ta łączyła Warszawę z Petersburgiem, stolicą Cesarstwa Rosyjskiego. W grudniu 1862 roku ukończono budowę całej trasy: Petersburg – Gatczyna – Ługa – Psków – Dyneburg –Wilno – Białystok – Łapy – Warszawa. Tego samego roku kolej oddano do użytku. Była to druga linia kolejowa na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego.
W odróżnieniu od kolei warszawsko-wiedeńskiej (pierwsza linia kolejowa na ziemiach Królestwa Polskiego; rozstaw szyn 1435 mm), kolej warszawsko-petersburska miała rosyjski rozstaw szyn – 1524 mm.Z racji tego, iż był to okres powstania styczniowego, w sierpniu 1863 roku, polscy powstańcy założyli pod jednym z przęseł minę, którą dostrzegli żołnierze rosyjscy. Most został częściowo zniszczony w 1915 roku przez wycofujących się Rosjan.
Do kolejnej destrukcji doszło w sierpniu 1920 roku, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, po bitwie warszawskiej. W jego odbudowie, w roku 1922, udział brało Wojsko Polskie.W latach 30. XX wieku most kolejowy w Uhowie miał rozpiętość 166 m i wys. 9 m. Zbudowany był z żelaza i drewna. We wrześniu 1939 roku most został znów wysadzony przez wycofujące się jednostki polskie. 30 lipca 1944 r. Niemcy podpalili Uhowo i wysadzili most na Narwi. Ciągłe niszczenie i wysadzanie mostu na Narwi, podczas różnych wojen i bitew, przez kolejne, wycofujące się wojska, spowodowane było tym ,że był on ważnym punktem strategicznym.
Po II wojnie światowej, na moście kolejowym w Uhowie był tylko jeden tor. Do maszynisty pociągu czekającego na bocznicy w Łapach dosiadał robotnik, który miał za zadanie dopilnować, by pociąg prze most na Narwi przejechał bardzo powoli.
Źródło:
Narew – rzeka przepływająca przez północno-wschodnią Polskę.
Prawy dopływ Wisły (do 1962 rzeka była uważana za prawostronny dopływ Bugu). Długość 484 km, z czego większość w Polsce (448 km), a reszta – na Białorusi, gdzie bierze swój początek. Tylko na odcinku 1 km Narew stanowi granicę polsko-białoruską. Po wpłynięciu na teren Polski rozlewa się w Jezioro Siemianowskie, po czym od tamy w Bondarach płynie cały czas jako rzeka aż do Jeziora Zegrzyńskiego, gdzie łączy się z Bugiem. 22 km dalej, w miejscowości Nowy Dwór Mazowiecki, Narew wpada do Wisły. Jest rzeką nizinną, tworzy rozległe powierzchnie bagien, błot i torfowisk. Jest przykładem rzeki anastomozującej (płynie siecią rozgałęziających i łączących się koryt). Na odcinku od Suraża do Rzędzian chroniona jest w Narwiańskim Parku Narodowym.
Narew cechuje się mniejszym średnim przepływem niż uchodzące do Narwi Biebrza i Bug. Przed połączeniem rzek średni przepływ w Biebrzy wynosi 34,9 m³/s w Burzynie, a Narwi 32,5 m³/s w Strękowej Górze. Bug 154 m³/s w Wyszkowie, Narew 140 m³/s w Zambskach Kościelnych). Nazwa rzeki pochodzi od słowa "nur", które w języku praindoeuropejskim oznaczało wodę lub rzekę. Nazwa ta należy do nazw substratowych – została przejęta przez nową ludność od wcześniejszych osadników, którzy później wyginęli, wymarli bądź zasymilowali się.
Źródło:
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.
Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.
W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.
Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.
Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:
* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.
Źródło [ Wikipedia]