Dawny dwór i osada przydworska położona na wsch. stokach Wzgórz Lipowych nad potokiem spływającym od Sadowic. Brak wczesnych danych historycznych, ale używana przez Niemców zgermanizowana nazwa Leipitz wskazuje, że osada musiała istnieć już w średniowieczu.

Jest tu pałac z XVI w. , wzniesiony przez rodzinę von Seidlitz, rozbudowany w XIX i XX w. Wykazuje cechy renesansu i neorenesansu. Po 1945 r. opuszczony, popada w ruinę. Jest to budowla murowana założona na planie prostokąta, piętrowa z dwukondygnacyjnym poddaszem pokryta dachem dwuspadowym, łamanym polskim, z parterową dobudówką od pn. Elewacje podzielone gzymsami międzykondygnacyjnymi oraz wieńczącymi. Szczyty ozdobne ze sterczynami. Od drugiej strony dziedzińca obora z 2 poł. XIX w. zbudowana w dolnej części z kamienia, wyżej z cegły, z dwuspadowym dachem krytym dachówką. Przy pałacu park o pow. 2 ha sięgający potoku. W parku lipy, klony, platany, dęby, jesiony, świerki, topole, brzozy, buki, kasztanowce, robinie, bluszcz. Zarośnięty bzem czarnym. Najpiękniejszym drzewem parku jest potężny jesion wyniosły o obw. 420 cm. i wys. 26 m pod nim ustawiono kamienny stół i ławy. Nad potokiem wczesną wiosną kwitną przebiśniegi.

Wojciech Bochnak