Na podstawie dokumentacji źródłowej wiadomo, że pierwszy kościół parafialny pochodził z XIII w. W 1241 r. spalili go Tatarzy, ale już w 1245 r. wysiłkiem parafian został odbudowany. W 1342 r. zbudowano nowy, murowany kościół i oddano do użytku w stanie surowym. Za swego patrona otrzymał Świętego Bartłomieja Apostoła. Fundusze na jego budowę przeznaczyła Dorota z Łubnic Tarnowska, wdowa po wojewodzie łęczyckim Marcinie z Rytwian. Był to kościół jednonawowy, na rzucie prostokątnym, z jednym ołtarzem głównym. Zgodnie z ówczesnymi przepisami liturgicznymi został on „zorientowany” czyli zwrócony głównym wejściem ku zachodowi, a ołtarzem ku wschodowi. Biskup Jan Grot Słupecki ordynariusz diecezji krakowskiej, do której należała parafia konsekrował kościół w 1345 r.
Świątynia ta stoi do dziś, choć na przestrzeni wieków ulegała licznym przeobrażeniom. Do najważniejszych zalicza się: zbudowanie wewnątrz dwóch ołtarzy bocznych - jednego około 1580 r. poświęconego Świętej Annie Samotrzeć, a drugiego w 1622 r. poświęconego Świętemu Jackowi. Ołtarze te uległy przeobrażeniu w XVIII w. Przebudowie wówczas uległ także ołtarz główny, który zbudowany został w latach 1770-1780 z wizerunkiem Chrystusa Ukrzyżowanego, a na zasuwie Świętego Bartłomieja. W okresie tym na północnej ścianie świątyni umieszczona została również ambona, a przy bocznym ołtarzu Świętej Anny chrzcielnica. W 1610 r. dobudowana została wieża i baszta, a w 1625 r. Kaplica Tęczyńskich. Dziś najważniejszy zabytek Staszowa i okolic.
Kaplica Tęczyńskich zaprojektowana została w stylu manierystycznym, na rzucie kwadratu i nakryta kopułą z latarnią. Stanowiła mauzoleum grobowe męża oraz syna fundatorki, Jacka. Przebudowana została w XVIII w., gdzie m.in. wstawione zostały trzy ołtarze. Ołtarz główny poświęcony został Matce Bożej Różańcowej. Po lewej stronie zbudowany został ołtarz poświęcony Świętemu Józefowi, a po prawej ołtarz z obrazem Świętych: Rozalii, Sebastiana i Barbary. W 1626 r. kaplicę konsekrował bp Tomasz Oborski, sufragan krakowski. Kaplica Tęczyńskich – jak podkreślają znawcy architektury sakralnej – obok kaplicy Świętej Anny w Pińczowie oraz kaplicy Myszkowskich przy kościele Dominikanów w Krakowie uchodzi za jedno z najwybitniejszych dzieł, jakie powstały na ziemiach polskich od schyłku XVI w. do połowy XVII stulecia.
Zespół kościoła: kościół p.w. św. Bartłomieja
dzwonnica-brama
ogrodzenie
plebania
wpisane do rejestru zabytków 479/A z 15.04.1967 oraz 189/A z 06.07.1977

źródło :