Kamienny most z 1782 roku nad płynącą pod nim Iwonką (Iwoniczanką), którym prowadzi droga do wsi Rogi oraz na znajdujący się w pobliżu teren dworski. Most ufundował ówczesny właściciel Iwonicza – Józef Salezy Ossoliński. Konstrukcja mostu ma około 16,5 m długości, szerokości około 6 m i wysokości przęsła 5,35 m. Elewacje mostu z obu stron pokryto wyprawą tynkarską z rysunkiem płaskiego prostokątnego boniowania. Łuk wspiera się na dwóch przyczółkach licowanych blokami kamiennymi w wątku cyklopowym.Na jego fasadzie z południowej strony umieszczona jest marmurowa tablica inskrypcyjna fundatora, a także wyeksponowana artystycznie data budowy mostu. W jego północnej części widoczny jest rodowy herb znamienitego rodu Ossolińskich – „Topór”. Most Ossolińskiego, jednoprzęsłowy o konstrukcji łukowej należy do unikatowych zabytków sztuki inżynieryjnej i architektury mostowej. Do budowy tego mostu wykorzystano kamienne bloki, których układ świadczy o wykorzystaniu sił rozporowych. Umożliwiło to powstanie geometrycznie regularnego i półkolistego przęsła. Użytkową, górną część mostu zabezpieczono i ozdobiono kamiennymi barierami, których końce rozchodzą się na zewnątrz nadając wyjątkową estetykę i artystyczny wyraz całości budowli. Most Ossolińskiego w Iwoniczu jest jednym z najstarszych tego rodzaju zabytków na Podkarpaciu i z tego powodu wpisano go do Rejestru Zabytków Województwa Podkarpackiego A-158 z dnia 28 VII 1989. Ciekawostką jest również teoria dotycząca samej techniki budowy kamiennego mostu, która w wiarygodny sposób tłumaczy jego wyjątkową trwałość. Droga przez most prowadzi do Pałacu Załuskich, zespołu szkół i stadionu, łączy Iwonicz z krajową "dziewiątką". Most Ossolińskiego użytkowany był nieprzerwanie przez ponad 200 lat, bez generalnego remontu, co nie pozostało bez wpływu na jego strukturę. Prace remontowe w 2011 roku objęły również stabilizację koryta rzeki Iwonki (Iwoniczanki) i wykonanie nowej nawierzchni jezdni na ul. Zagrodniki. Przy okazji remontu powstała również odrębna kładka piesza o drewnianej konstrukcji, co zapewniło bezpieczne poruszanie się z dala ulicy po kładce.