Wiadukt Pancera w Warszawie (dawniej Nowy Zjazd) – wiadukt w Warszawie łączący plac Zamkowy i most Kierbedzia, wzniesiony w 1846, zburzony w 1944.



Zbudowano go w 1846 roku, według projektu Feliksa Pancera. Była to konstrukcja o siedmiu łukowych sklepieniach, wykonanych z cegły, wspartych na sześciu filarach i dwóch przyczółkach.



Na wiadukcie znajdowały się tory tramwajowe, które następnie przechodziły na most Kierbedzia.



Wiadukt został wysadzony po powstaniu warszawskim. Wycofujące się wojska niemieckie wysadzając przedostatni filar spowodowały zawalenie dwóch sąsiadujących przęseł.



Po wojnie istniały plany odbudowy wiaduktu, jednak zrezygnowano z nich, przewidując znaczący wzrost ruchu pieszego i samochodowego, co byłoby niebezpieczne dla placu Zamkowego i Starego Miasta. Pod placem Zamkowym przebito tunel trasy W-Z i wiadukt Pancera stał się niepotrzebny. Pojazdy obecnie zjeżdżające z mostu Śląsko-Dąbrowskiego (zastąpił on most Kierbedzia) wjeżdżają wprost do tunelu pod Placem Zamkowym.



Jedynym ocalałym elementem wiaduktu jest tablica upamiętniająca fakt jego budowy. Można ją znaleźć na placu Zamkowym, tuż obok fragmentów poprzednich trzonów Kolumny Zygmunta. Znajduje się na niej napis w językach rosyjskim i polskim.