Kościół, według projektu Pompeo Ferrariego, wzniesiono w latach 1720-28.
Barokowy kościół pw. św. Jana Chrzciciela jest budowlą wzniesioną na planie zbliżonym do kwadratu. Cztery potężne filary dźwigają wieńczącą nawę kopułę z latarnią. Nad prezbiterium, nawami bocznymi i chórem znajdują się sklepienia kopulaste. Ozdobą sklepień jest polichromia wykonana w latach 1729-30 przez franciszkanina Adama Swacha. Jednolite stylowo, barokowe wyposażenie wnętrza wykonano w latach 1728-30, zapewne według projektu Pompeo Ferrariego.
Przy południowo-zachodnim narożniku kościoła znajduje się wieża, a od południa przylega doń czworoboczny klasztor z wirydarzem pośrodku. Do pierwotnego gmachu przylega od strony zachodniej dobudowane w XIX w. skrzydło. Naprzeciwko wejścia do kościoła wznosi się piętrowy budynek dawnego probostwa, pierwotnie barokowy, przebudowany w latach 1835-38. Wtedy też powstał pasaż łączący go z gmachem klasztoru. Budynek mieszkalny przylegający do probostwa od strony północnej wybudowano w 2. poł. XIX w.

Za: