Kościół Parafialny pod wezwaniem Św. Wacława - wybudowany około 1326 roku. Przebudowany w roku 1390 przez Stefana Świętopełka z Zawady herbu LIS. W roku 1657 spalony przez Szwedów. Po wojnie pod koniec tegoż wieku kościół został odbudowany ale wskutek tego stracił dawną swoją cechę i okazałość. Mury i wieża zostały zniżone. Sklepienie zastąpiono sufitem z belek. Mimo to świątynia przedstawia się okazale i stanowi istotną ozdobę całej okolicy.
Świątynia została zbudowana jako obiekt jednonawowy na rzucie prostokąta w stylu gotyckim. Jednak przebudowy prowadzone w XVII i XVIII w. sprawiły, iż obecnie obiekt jest w zasadzie bezstylowy. Najstarszym elementem kościoła jest prezbiterium zachowujące gotycki charakter. Dobudowane dwie boczne kaplicy ustawiły budowlę na planie krzyża. Niespotykaną sylwetkę świątyni nadaje kwadratowa wieżyca zakończona barokową wieżyczką oraz zasłaniające kościół pomnikowe białe topole. Wewnątrz na szczególną uwagę zasługuje barokowo-klasycystyczny ołtarz główny z ok. 1770–1780 r. W jego centrum znajduje się późnobarokowy, datowany na początek XVIII w. obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w sukience trybowanej. Na zasłonie obrazu przedstawiony jest patron kościoła – św. Wacław. Po obu stronach obrazu znajdują się rzeźby aniołów, rzeźba św. Rozalii i św. Barbary oraz rzeźby św. Biskupów. Ciekawa jest ponadto barokowa ambona w kształcie łodzi płynącej po falach oraz polichromia o motywach geometrycznych wykonana w technice temperowej.
Na tyłach kościoła znajduje się zabytkowy cmentarz, na którym znajdują się m.in. mogiły rodziny Szlichcińskich z pobliskiego Wygiełzowa.
Kościół w Irządzach, jest jeden z trzech najstarszych w województwie śląskim.