Ulica Browarna powstała w roku 1768 u podnóża Skarpy Warszawskiej wraz ze swoim przedłużeniem – ulicami Furmańską i Sowia jako droga z Mariensztadtu do jurydyki Stanisławów. Nazwa ulicy pochodzi od browaru zamkowego, istniejącego tu jeszcze w XVIII wieku; w tym czasie Browarna posiadała wyłącznie drewniana zabudowę. Po roku 1815 przy ulicy powstały niewielkie murowane kamieniczki o bardzo skromnym wystroju; luźno rozrzucone domy stały w okolicach ulic ul. Karowej i nieistniejącej dziś Kokoszej. Zwartą zabudowę otrzymał jedynie końcowy odcinek pomiędzy ul. Gęsta i Furmańską. Na południe od ulicy Gęstej zabudowano tylko wschodnią pierzeję ulicy; przy stronie zachodniej nigdy nie wzniesiono większych budynków ze względu na podmokłość podnóża Skarpy. W połowie XIX wieku mieszkańcami Browarnej byłą uboga ludność, z czasem w znacznym stopniu żydowska. Krótko przed rokiem 1930 w okolicy ulicy Karowej powstał sześciopiętrowy dom spółdzielni mieszkaniowej "Własność", zaburzający swym gabarytem panoramę okolicy. Do roku 1939 ulica słynęła z licznych sklepików spożywczych i wędliniarskich, choć nadal była chaotycznie i ubogo zabudowana drewnianymi ruderami. W okresie okupacji cała zabudowa ulicy została zniszczona; ostatnie ocalałe relikty rozebrano po roku 1960 wraz z budową estetycznego "Osiedla Radna".

wikipedia