Pierwsze wzmianki o parafii w Nakle pochodzą z historycznych dokumentów z 1217 i 1222 r., w których jest wspomniany Szczepan z Nakła – kleryk. Natomiast w 1325 r. Nakło wymienione zostało w rejestrze Świętopietrza jako wieś parafialna należąca do dekanatu irządzkiego. Długosz podaje, że dziedzicami wsi byli Jakubik i Prandota. W 1334 r. Nakło jest już w dekanacie lelowskim. Informacje o pierwszym kościele pochodzą z 1326 r. Mała Świątynia była drewniana i nie przetrwała do naszych czasów. Prawdopodobnie spłonęła w XIV w. Ks. Władysław Mazur w kronice parafialnej zanotował: „w XIV wieku przechodziła parafia Nakło różne koleje i była przyłączona do parafii Irządze. Po wybudowaniu kaplicy murowanej ze sklepioną kulistą rotundą w XVI wieku przywrócono prawa parafii...”. Wszystko wskazuje na to, że do tej kaplicy został na początku XVI w. dobudowany Kościół. Budowa obecnego kościoła została ukończona przed 1712 r. staraniem proboszcza Andrzeja Szychowskiego. Świątynię konsekrował w 1726 r. bp Augustyn Wesel, opat cystersów w Jędrzejowie. W 1764 r. parafię objął ks. Marcin Hadziewicz, Kanonik Katedralny Kijowski. Zastał Kościół „zaniedbaney reparacyi w fundamentach do upadku nachylony”. Budowla była wielokrotnie odnawiana, m.in. w XVIII i w XIX w. Kościół remontowano także w 1936 r. oraz w latach 1954–1956. Ostatnie poważne renowacje zostały przeprowadzone na początku XXI w. Osuszono mury Świątyni i gruntownie wyremontowano kopułę kaplicy, pokrywając ją miedzianą blachą. Wnętrze kościoła zostało pomalowane. Biskupi kieleccy – Kazimierz Gurda i Marian Florczyk – 8 marca 2009 r. dokonali uroczystej koronacji XVII-wiecznego wizerunku Matki Bożej Przedziwnej Nakielskiej. Podania ustne przekazywane z pokolenia na pokolenie podtrzymują opinię, iż słynący łaskami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem był koronowany w ubiegłych wiekach, jednakże korony zostały skradzione, a obecne są tylko ich imitacją. Nawa kościoła jest trójprzęsłowa, prezbiterium węższe, jednoprzęsłowe, zamknięte półkoliście. Przy nawie od północy znajduje się kaplica Zwiastowania NMP z XVII w. Ołtarz główny i dwa boczne oraz ołtarz w kaplicy – barokowe. Epitafia pochodzą z XVIII i XIX w. W nawie głównej i prezbiterium Ściany podzielone są pilastrami. Sklepienie kolebkowe, z lunetami, dekorowane jest gipsową sztukaterią ramową z profilowanymi wałkami oraz motywami dużych dwugłowych orłów, drzewek i wici (nawa główna), festonów i puttów (prezbiterium), na arkadzie orły jednogłowe i psy.
Na podst.