Koloruj
 | Polska › woj. mazowieckie › powiat przysuski › Borkowice › ul. Wiśniewskiego Jana, ks. › Kościół Świętego Krzyża › Wnętrze |
14 października 2023 , Wnętrze kościoła Świętego Krzyża przez szybę w drzwiach
|
Na stronie od 2012 wrzesień
13 lat 7 miesięcy 15 dni |
Wnętrze kościoła podzielono na trzy nawy. W ołtarzu głównym znajduje się barokowy krucyfiks z ok. XVII wieku przedstawiający ukrzyżowanego Chrystusa. W ołtarzu bocznym, po lewej stronie widnieje obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a po jego prawej stronie ołowiana figura św. Antoniego Padewskiego, która otaczana jest szczególną czcią. Jej historia sięga 1646 r., kiedy to górnik Hilary Mala wykopał na kieleckiej Karczówce trzy kilkusetkilogramowe bryły ołowiu. Z uwagi na wielkość znaleziska – ogromnego jak na ówczesne czasy, stało się ono sensacją i było traktowane jako zjawisko nadprzyrodzone. Na polecenie starosty kieleckiego z galeny wyrzeźbiono trzy figury świętych: Najświętszej Maryi Panny, św. Barbary i św. Antoniego, które to umieszczono odpowiednio w katedrze kieleckiej, w klasztorze na Karczówce, a trzecią z nich w Borkowicach. W kościele znajdują się również inne zabytki tj. barokowe, drewniane rzeźby: św. Rocha – na konsoli ściennej pod amboną oraz św. Jana Nepomucena, a także dzwon zakrystyjny, antepedium ołtarza głównego, liczne obrazy, ornat, kielichy mszalne.
Historia parafii w Borkowicach sięga XIV w., kiedy to dziedzicem Borkowic był Mikołaj Dunin, kasztelan ciechanowski. Przekazał ziemię pod budowę pierwszego drewnianego kościoła borkowickiego, a jego spadkobierca Piotr Dunin w 1364 r. ufundował kościół pw. św. Mateusza Apostoła i św. Marcina. Świątynia ta przetrwała do czasów wojen szwedzkich.
W 1772 r. rozpoczęła się budowa nowego drewnianego kościoła z fundacji dziedzica Borkowic Jana Gibboniego. Świątynia została konsekrowana 1793 r. przez biskupa sufragana lubelskiego Jana Kantego Lenczowskiego. W kościele mieściło się 9 ołtarzy, które w większości zostały przeniesione z poprzedniego i były poświęcone św. Mikołajowi, Matce Bożej Częstochowskiej, św. Józefowi, obraz NMP namalowany na drzewie i przykryty srebrną sukienką w złote kwiaty, św. Annie, św. Antoniemu, św. Janowi Nepomucenowi oraz św. Rochowi. W ołtarzu głównym znajdowała się Figura Chrystusa na Krzyżu. W 1828 r. został rozebrany.
3 maja 1829 r. została rozpoczęta budowa nowego murowanego kościoła. Ufundowany został przez Katarzynę Małachowską i jej syna Onufrego. Został wzniesiony w 1845 r. w stylu neogotyckim według projektu Franciszka Lanciego. 20 września 1846 r. biskup sandomierski Goldtman przywiózł relikwie świętych i dokonał jego konsekracji .