Jakie cudne zdjęcie. Dopiero teraz go w tym cieszyńskim gąszczu wypatrzyłam. Autorem jest Ludwik Bardoń - można wpisać.

do vstrone: Z żołnierzem 4psp. Piękne! Oczywiście twoja ulubiona architektura ;-)

Było tam też kasyno oficerskie 4PSP>

do grzegorzem: Zgadza się! A jak pięknie pada tu światło. I ta stolarka okienna...

do vstrone: I jak czysto, jak biało!

do † marian11: Było. Może, jak znajdę, wrzucę coś do zdjęć przedmiotów. Chyba miałem zaproszenie do tego kasyna, pobrane z aukcji.

do grzegorzem: A już myślałem że miałeś osobiste zaproszenie do tego kasyna. :-) W latach siedemdziesiątych był tam na wprost od wejścia sklep spożywczy.

do † marian11: Marianie, zaproszenie, o którym wspomniałem, jest po prostu zaproszeniem do Domu Żołnierza, a kasyno oficerskie... Nie wiem czy w tej sprawie nie błądzimy. Książka tel. z 1938r. podaje, że Garnizonowe Kasyno Oficerskie znajdowało się na pl. Poniatowskiego 1, ale niekoniecznie musiało istnieć jedno kasyno... W Domu Żołnierza mieściła się natomiast Spółdzielnia Spożywców "Proporzec". Ze zdumieniem przeczytałem jednak, że po wojnie w budynku obecnego Schroniska mieściła się Centrala Zbytu Zjednoczenia Przemysłu Cukierniczego. To z kolei podaje książka telefoniczna z 1949 r. Obiło mi się o uszy, że pomieszczenia w suterenie wykorzystywały też przez pewien czas zakłady pracy. Po zamknięciu "Zacisza" uruchomiono tu działalność Młodzieżowego Domu Kultury. Działo się!

do grzegorzem: To że tam było kasyno to wiem z opowiadań mamy i taty a oni mieszkali kawałek dalej w tym wielkim koszarowym budynku pod nr. 30 bo tata był podoficerm w 4 PSP.Jedno kasyno też było przy Szersznika i chyba było tam już przed wojną.Po wojnie to było kasyno milicyjne.

do † marian11: Dobrze, że o tym piszesz, ważne świadectwo. A sklep pamiętam doskonale! Przed seansem zachodziło się tam na oranżadę itp. Kolegę, który stał w kolejce zahipnotyzowała wysoka pod sufit wieża transporterów na butelki. Gapił się w nią jak urzeczony, wiedzieliśmy już wtedy, że coś się stanie. Trącił ją w końcu i posypało się wszystko z łoskotem... Jedna ze sprzedawczyń stała potem obok biletera, by sprawcę wyłowić z tłumu. Ostrzegliśmy jednak łobuza. On zresztą jakby żałował... choć twierdził stanowczo, że musiał to zrobić. To było silniejsze od niego!