O mostach w Gdańsku:

Ulica Ogarna (dawniej platea Canum, ulica Psia, niem. Hundegasse) – jedna z ulic w Gdańsku na Głównym Mieście.
Historia
Najstarsze wzmianki o ulicy pochodzą z 1336 jako "platea Braseatorum", czyli ulica Browarnicza i nawiązują do osiadłego na skraju Głównego Miasta wówczas licznego cechu niderlandzkich browarników, około 73 w 1416. Od 1620 przy tej ulicy mieścił się cech browarników.
Obecna nazwa ulicy pochodzi od starego gdańskiego zwyczaju wyprowadzania o zmroku sfory psów z psiarni miejskiej na Wyspę Spichrzów przez dzisiejszą "ulicę Ogarną", "Krowią Bramę" i most zwodzony nad Starą Motławą w celu ochrony znajdujących się tam magazynów (nocą mosty zwodzone Gdańska podnoszono, bramy miejskie zamykano a "Wyspa Spichrzów" pozostawała pod ochroną psów). Po kilku nieszczęśliwych wypadkach zwyczaju zaniechano a ochronę portowych spichrzów powierzono dodatkowym umocnieniom bram miejskich.
Ulica zaczyna się przy skrzyżowaniu z ul. Garbary przy południowo-zachodnim narożniku dawnych umocnień Głównego Miasta i przebiega wzdłuż południowej krawędzi głównomiejskich umocnień (m.in. Baszta Narożna i pozostałości starych obwarowań w ciągu ulicy "Za Murami"), aż do Bramy Krowiej nad Starą Motławą. W domu przy ul. Ogarnej (obecnie nr 95) urodził się gdański fizyk Gabriel Fahrenheit. Pod numerem 17 mieścił się hotel "Monopol.
Kamieniczki
Znajduje się przy niej ponad 120 kamieniczek, utrzymanych w różnych stylach architektury (w większości odbudowanych po II wojnie światowej). Do ciekawszych należą:
• ul. Ogarna 27, bud. b. hotelu Germania, obecnie Biblioteki Brytyjskiej i Centrum Herdera przy Uniwersytecie Gdańskim
• Dom Pod Złotą Gołębicą
• Domy Browarników
• "Gdański Pałac Młodzieży"
Większość z około 120 kamienic znajdujących się przy ulicy uległa zniszczeniu w 1945. Po wojnie ulica została zabudowana budynkami mieszkalnymi dla przodowników pracy, bez usług. Zrezygnowano z odbudowy szeregu obiektów, np. Dworu Miejskiego, który stał w miejscu obecnego placu Tadeusza Polaka, a także ulic Tylnej i Służebnej znajdujących się na tyłach Ogarnej. Nie odbudowano też przedproży i przybudówek.
Źródło: Wikipedia

Długie Pobrzeże, (niem. Lange Brücke) - deptak nadwodny w Gdańsku na Głównym Mieście, ciągnący się wzdłuż zachodniego brzegu Motławy.Wzdłuż ulicy znajdują się charakterystyczne dla architektury Gdańska bramy wodne. Ulica była niegdyś nazywana Długi Most. Pierwsze wzmianki na temat przystani na tym brzegu Motławy pochodzą z XIV wieku. Przez wieki w miejscu dzisiejszego deptaku znajdowały się nie połączone ze sobą drewniane platformy różnej wysokości, służące do wyładunku i rozładunku statków. W XVII wieku doszło do ich połączenia w jeden pomost..W 1858 podczas wizyty w Gdańsku, Jadwiga Łuszczewska tak opisała Długie Pobrzeże:
most nie rzucony przez rzekę, ale wzdłuż niej biegnący [...] wybudowany na palach pomost szeroki, tworzący po jednej stronie jakby ogromny chodnik zawsze pełen gwaru, obstawiony kramami, przy nim ciągle się mija statki i berlinki, tak na Motławie natłoczone, że z trudnością można wodę dojrzeć.
Długie Pobrzeże było także miejscem bówków - gdańskich rzezimieszków portowych.Po II wojnie światowej ulica została odbudowana z betonowych elementów i wyłożona płytami z szlifowanego marmuru . Za wiki