Kościół jest jednym z trzech na terenie woj. opolskiego zaprojektowanych przez Karla Friedricha Schinkla (lub przy jego znacznym udziale) w stylu arkadowym (niem. Rundbogenstil). Historia kościoła w Wójcicach sięga XIV w., kiedy był wzmiankowany po raz pierwszy. Istniejąca we wsi kamienna świątynia na pocz. XIX w. nie spełniała już potrzeb społeczności, zatem w 1818 r. rozpoczęto starania o budowę nowej. Projekt powstał pod nadzorem K.F. Schinkla z Wyższej Deputacji Budowlanej w Berlinie. Kamień węgielny położono 16-04-1823 r., a budowa zakończyła się w roku następnym. Konsekracja odbyła się po zakończeniu prac nad wystrojem wnętrz, 3-08-1825 r. Kościół pełni funkcję Sanktuarium Matki Bożej Łopatyńskiej. Słynący z łask obraz, będący XVIII-w. kopią częstochowskiego obrazu Matki Bożej, trafił do Wójcic w 1946 r. wraz z nowymi mieszkańcami przesiedlonymi z Łopatyna.
Świątynia położona jest w płn. części wsi, otoczona niewielkim cmentarzem i ogrodzona. Neoromański kościół w typie tzw. Rundbogenstil (arkadowym) zbudowany został z cegły na planie prostokąta z absydą od wsch. i 5-kondygnacyjną wieżą od zach. Elewacje są otynkowane i pomalowane (możliwe, że pierwotnie ceglane lico murów było odsłonięte), z otworami uskokowymi zamkniętymi łukiem. Obecny stonowany wystrój malarski wnętrz znacznie odbiega od oryginalnego, wielobarwnego w stylu orientalizującym , co jest to wynikiem prac w latach 60/70. XX wieku. Warto zwrócić uwagę na chrzcielnicę z misą wspartą na figurze anioła. Ołtarz Matki Bożej Łopatyńskiej znajduje się w północno-wschodniej części nawy. Najstarsze nagrobki na przykościelnym, nadal użytkowanym cmentarzu pochodzą z pocz. XX w., choć jego geneza sięga znacznie bardziej odległych czasów. Droga krzyżowa powstała w latach 70. XX wieku. Kościół jest użytkowany, dostępny.
Oprac. Joanna Szot, OT NID w Opolu, 1.10.2014 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)