Budowniczym dworu był niejaki Jan Skoczowski z Kojkowic (obecnie na Zaolziu w Republice Czeskiej), mieszczanin, nobilitowany przez cieszyńskiego księcia Wacława II Adama do stanu szlacheckiego. Za swoją siedzibę obrał sobie wieś Wilamowice koło Skoczowa, gdzie przebudował istniejący wcześniej zameczek myśliwski i postawił typowy dla Śląska Cieszyńskiego dwór ziemiański. Jan Skoczowski umarł w 1585 roku, jego dobra odziedziczyli potomni, wśród których Ludwik Maurycy, jako ewangelik, przeniósł się do Brandenburgii i w 1695 roku sprzedał rodzinny majątek. Od tego czasu majątek należał do Gureckich, Larischów i Radockich, którzy sprzedali posiadłość księciu Albertowi Sasko-Cieszyńskiemu – w tym czasie dobudowano parterowe skrzydło dworu mieszczące słodownię i browar.
Dwór od lat stoi pusty i popada w ruinę. W części budynku zawalił się dach i stropy i wygląda na to, że wkrótce zniknie z krajobrazu. Zabudowania dawnego majątku są zamieszkałe i częściowo wykorzystane.