Drewniany kościół św. Piotra i Pawła postawiono w 1776 roku. Zbudowany został z fundacji Anieli Załuskiej. Wnętrze otynkowano w latach dwudziestych XX wieku. Gruntownie wyremontowano w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku, etapami wymieniając poszczególne fragmenty i remontując świątynię.
Kościół jest obiektem jednonawowym, konstrukcji zrębowej, nieorientowanym. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte prostokątnie z dwoma bocznymi, piętrowymi zakrystiami. Kruchta od frontu nawy, posiada szerokość równą nawie. W elewacji frontowej nad wejściem znajduje się wnęka z krzyżem z XVI wieku. Dach jednokalenicowy, kryty gontem tworzący nad prezbiterium szeroki okap. Ośmioboczna wieżyczka sygnaturki, zwieńczona jest blaszanym hełmem z latarnią. Wnętrze świątyni wykończone jest boazerią.