|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
1933 , Kościół Trójcy Świętej . Źródło: Świat Katolicki, 1933, R. 8, nr 27Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 6 marca 2025, godz. 22:00:58 Źródło: Śląska Biblioteka Cyfrowa Rozmiar: 1031px x 1235px Licencja: Public Domain Aparat: 15.0
0 pobrań 872 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Ewqa100 Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościół Trójcy Świętej więcej zdjęć (5) Zbudowano: 1679 Zlikwidowano: 1965 Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy, wzmiankowany w 1588 r., wzniesiony w XVI w., odnowiony w 1679 r., powiększany w latach 1694 i 1773. W XVII w. kościół odpustowy. Orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej na podmurowaniu ceglanym, szalowany. Krótkie prezbiterium zamknięte ścianą prostą, przy nim od północy niewielka prostokątna zakrystia. Starsza część nawy na planie zbliżonym do kwadratu, przy niej od południa czworoboczna kruchta. Od zachodu nowsza część nawy z 2. połowy XVIII w., szersza i wyższa od dawniejszej, z czworoboczna wieżą od zachodu. Wnętrze nakryte stropem płaskim, w starszej części kościoła niżej zawieszonym. W zakrystii strop belkowany, fazowany. W górnej partii ścian nowszej części nawy dekoracja z ozdobnie wyrzynanych desek umieszczonych pod stropem. Chór muzyczny o prostym parapecie, wsparty na dwóch słupach. Okna zamknięte półkoliście, częściowo prostokątne. We wschodniej ścianie prezbiterium okno okrągłe. Dachy pobite gontem: nad prezbiterium i starszą częścią nawy wspólny dach trójspadowy z daleko wysuniętym okapem w części prezbiterialnej, położony w obecnej formie po rozbudowie kościoła; nad nowszą częścią nawy dach siodłowy o znacznie wyższej kalenicy; nad zakrystią i kruchta od południa dach pulpitowy. Niska wieża konstrukcji słupowej, o ścianach pionowych szalowanych deskami, dwukondygnacyjna, z wyższą kondygnacją znacznie węższą od dolnej, oddzieloną zadaszeniem od północy i południa; w górnej kondygnacji prostokątne okienka. Hełm wieży baniasty, z latarnią zwieńczoną kopułą, pobity gontem; na szczycie duży kuty krzyż z datą 1782. Ołtarz główny z 1. połowy XIX w., z barokowymi rzeźbami aniołków. Dwa ołtarze boczne z 1. połowy XIX w., flankowane parami kolumn, zwieńczone trójkątnymi przyczółkami, w których Oko Opatrzności. W lewym obraz Męczeństwo św. Sebastiana z XVII w. Ambona klasycystyczna. Rzeźba św. Jana Nepomucena, ludowa. Kościół nie istnieje, spłonął doszczętnie 21 maja 1965 r. Opis na podstawie: Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VI województwo katowickie, zeszyt 8 powiat lubliniecki |