W 1533 r. miejscowość należała do Sebastiana Schütza, który w 1553 r. sprzedał ją swoim zięciom Joachimowi Schmiedowi i Hansowi von Hoffmann. Dziedzicami po tym drugim zostali jego synowie Georg Friedrich i burmistrz Zgorzelca Sebastian. Na nim to, w 1605 r., skończyła się męska linia rodziny. Już wtedy znajdował się tu pierwotny dwór. Wobec braku męskich potomków, majątek odziedziczyła córka Sebastiana von Hoffmann - Anna. W 1608 r. wniosła go w posagu mężowi Heirichowi Ritterowi. Nowi właściciele rozbudowali dwór w 1611 r. i prawdopodobnie z tego okresu pochodzi wieża. W 1618 r. Ritter, uszlachcony dwa lata wcześniej, ożenił się ponownie z Helene Kober już jako Heinrich Ritter von Hennersdorf. W 1625 r., a więc na dwa lata przed śmiercią, przeprowadził on restaurację siedziby. Wdowa, która odziedziczyła majątek, wyszła za doktora praw Johanna Heige. Owdowiały w 1632 r. Heige sam zmarł w Jędrzychowicach w 1671 r. Kolejnymi właścicielami byli Jochann Friedrich Heige, a następnie m.in. Paul Selig. W XIX w., kiedy to dobra znajdowały się w dzierżawie, przeprowadzono kolejną przebudowę.

W 1945 r. dwór został uszkodzony, ale nadal użytkowano go do 1958 r. Z powodu braku jakichkolwiek remontów znacznie podupadł i został opuszczony. Obecnie stanowi już tylko ruinę i znajduje się w rękach prywatnych.

Ciekawostką jest fakt, że w tutejszym dworze kwaterował król Stanisław Leszczyński w czasie wojny północnej (1700 – 1721), a podczas wojen napoleońskich wielki książę Konstanty Mikołajewicz Romanow.



(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Izerskie, Pogórze Kaczawskie, Nizina Śląska - część zachodnia")