Cerkiew Prawosławna Św. Mikołaja Cudotwórcy w Tomaszowie Lubelskim – cerkiew parafialna w dekanacie zamojskim , w diecezji lubelsko-chełmskiej. Pierwsze wzmianki o cerkwi w Tomaszowie pojawiają się w akcie lokacyjnym miasta z roku 1621. Nie przetrwała jednak do czasów współczesnych. W połowie XVII w. były w Tomaszowie trzy cerkwie: św. Jerzego położona przy ulicy Świętojurskiej w zakończeniu ulicy Starocerkiewnej, Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny położona na przedmieściu Szczebrzeskim oraz św. Mikołaja bpa położona na przedmieściu Lwowskim[1]. Obecną cerkiew zbudowano około 1885-90 roku [1],[2] przy wschodniej pierzei rynku (pomiędzy ulicami 29 Listopada i Starocerkiewną). . Po II wojnie światowej czynna jest ponownie od roku 1982 dla kilkudziesięcioosobowej grupy wiernych obrządku prawosławnego z Tomaszowa i okolic. Od 15 maja 2010 roku proboszczem tomaszowskiej parafii jest ks. Dariusz Wasiluk, absolwent Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie. W ostatnim czasie prowadzone są intensywne prace remontowe w świątyni. Wymieniona została stolarka okienna, elewacja i pokrycie kopuł, wkrótce zostanie położona nowa marmurowa posadzka (która była darem greckiego przedsiębiorcy), rozpoczęto też kładzenie nowego tynku. za wiki
Budynek murowany z cegły, otynkowany. Zwieńczony kopułą, otoczoną przez cztery wieżyczki w narożnikach między ramionami krzyża. Narożniki sklepione krzyżowo, ramiona krzyża kolebkowo, w absydzie koncha, w przedsionku sklepienie krzyżowe, pastoforia przekryte łukiem odcinkowym. Cerkiew wybudowana na planie krzyża wpisanego, zwieńczona kopułą, na skrzyżowaniu ramion czterema wieżyczkami, umieszczonymi pomiędzy ramionami krzyża. Elewacja frontowa trójdzielna. Od środka zaznaczona pozornym ryzalitem, w którym wejście. Portal arkadowy obramiony parą półkolumn, dłwigających ozdobny fronton, utworzony z profilowanych gzymsów. Ściany o podziałach ramowych, z kolumienkami na narożnikach. Gzymsy profilowane. U nasady hełmów wieżyczek dekoracyjne szczyty, imitujące kokoszniki. Kopuła centralna i wieżyczki narożne na planie oktogonu, hełmy wież przechodzą w iglice, zakończone baniastymi nasadnikami. Nad absydą dach dwuspadowy, pastoforia kryte dachem pulpitowym. Całość kryta blachą. Wnętrze jednoprzestrzenne, kopuła na skrzyżowaniu ramion, przebita u podstawy ośmioma oknami, spoczywa na murach czterech naroży środkowego kwadratu, pełniących funkcję filarów. Malowidła naścienne z I połowy XX wieku, z tego też okresu pochodzi ikonostas. Najcenniejsza ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem datowana jest na wiek XVII.