Zabudowania obecnej spółdzielni spożywców przypisane były do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 213 (do 1909 r. był to numer 127). Numer posesji był 13 (do 1909 r. był to numer 7). Pierwotnie kompleks budynków należał do fabryki śrub: , które 27 lipca 1918 r. nabyło stowarzyszenie ,,Ziema’’ z ograniczoną poręką, jak wówczas określano spółki. W tym dniu odbyło się posiedzenie założycielskie, które zagaił Dr Michejda i w którym skreślił w kilku zdaniach potrzebę powstania spółki. Statut ,,Ziemi’’ oparto na krakowskim syndykatu rolniczym z pewnymi tylko zmianami. Rada nadzorcza składała się z 10 członków. Byli to: Dr Jan Michejda, ks. Londzin z Cieszyna, Paweł Stonawski z Błogocic, Józef Biłko z Rychwałdu, Ludwik Budniok z Dziedzic, Janusz Chlebus z Żukowa Górnego, Ignacy Domagalski z Cieszyna, Rudolf Kolaczek z Zebrzydowic, Adolf Kotas ze Śmiłowic i Jerzy Lazar z Ustronia. Do stowarzyszenia ,,Ziemia’’ zgłosiło się 72 stowarzyszeń, 13 kółek rolniczych i 170 osób z udziałem wynoszącym pół miliona koron. Centrala i zarząd spółki znajdował się najpierw w Domu Narodowym, później zaś została przeniesiona do tzw. Gwoździarni - dawna fabryka gwoździ obok gazowni cieszyńskiej na ul. Fabrycznej. W latach 1919-1920 pełniła rolę aprowizacji na obszarze polskiej części Śląska Cieszyńskiego (Rada Narodowa dla Księstwa Cieszyńskiego). Kapitał pozyskiwała od polskich instytucji o charakterze finansowym: Związek Spółek Rolniczych, Towarzystwo Oszczędności i Zaliczek, Bank Cieszyński Kredytowy oraz Bank Rolniczy. Podział Śląska Cieszyńskiego spowodował rozłam stowarzyszenia na dwa niezależne organizmy. Centrala, z racji położenia na lewym brzegu miasta Cieszyna, przypadła Republice Czechosłowackiej. Odtąd zaolziańska spółka rolnicza działała nieprzerwanie aż do wybuchu II wojny światowej. Okres międzywojnia przekładał się na walkę z nowo powstałymi, konkurencyjnymi czeskimi spółdzielniami rolniczymi, które były wspierane finansowo przez państwo Czechosłowackie. Spółka posiadała dwie filie w Bystrzycy i Jabłonkowie, zaś w polskiej części Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie, Bielsku, Istebnej, Chybiu, Skoczowie i Dziedzicach. Handlowano nawozami sztucznymi, paszą dla bydła, maszynami rolniczymi i ogólnie rzecz biorąc wszystko to, co było choć po części wspólne z rolnictwem. W marcu 1933 r. miało miejsce włamanie kancelarii skąd skradziono z kasy pancernej 2 tys. kcz. Po zakończeniu II wś. 1 lipca 1949 r. mienie polskiej organizacji zostało znacjonalizowane i przekształcone w czesko-polską spółdzielnię spożywców o nazwie Jednota – Jedność. W tym okresie do spółdzielni należały min. piekarnie, cukiernie, wytwórnie wędlin, wytwórnie wód gazowanych, własny transport dostawczy oraz liczne sklepy włącznie hurtowni. W 1966 wybudowała własny dom towarowy przy ul. Grabińskiej, 1981 r. dom towarowy Mojska przy osiedlu o tej samej nazwie. W tym okresie spółdzielnia współpracowała z analogiczną spółdzielnią w Cieszynie (Społem). Aktualnie spółdzielnia posiada nieliczną sieć sklepów zlokalizowanych na obszarze Zaolzia. O pierwotnym, polskim charakterze spółdzielni, po upływie 90 lat, przypomina już tylko polski człon w nazwie spółdzielni (Jedność). Na stronie internetowej jeszcze parę lat temu istniał dział historia, który został usunięty tak samo, jak dwujęzyczne szyldy na wszystkich jej podległych sklepach. 1 stycznia 2004 r. doszło do fuzji Jednoty - Jedność z Cz. Cieszyna z Jednotą z Frydku-Mistku i zmiany nazwy na COOP TUTY. Przez jakiś czas w budynku tzw. Gwoździarni mieściła się redakcja gazety Nasz Kraj. W latach 20 i 30 XX w. znajdować się tu miała piekarnia Alfreda Benatzkiego.

Ulica powstała w 1894 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Pierwotnie nie krzyżowała się z ul. Strzelniczą, gdyż odgradzał ją drewniany płot widoczny na tym zdjęciu . Dopiero w 1895 r. inż. Hulek wytyczył sieć ulic wzdłuż obecnej ul. Dukielskiej i Fabrycznej, przy czym połączył właściwą ul. Fabryczną z ul. Strzelniczą. Jej pierwotna nazwa brzmiała Fabriksgasse. Oficjalnie została nazwana w 1896 r. Związana była z lokalizacją licznych zakładów fabrycznych. W 1908 r. została wydłużona o odcinek pomiędzy obecną ul. Graniczną i Nową Fabryczną. Wcześniej, odcinek ten należał do tzw. Nowej Sibicy - dzielnicy sąsiedniej wsi Sibica . W Książce Adresowej Cieszyna z 1908 r. widnieje adnotacja: Die zu Teschen gehörenden käufer von Neu - Schibitz (należąca do Cieszyna nabyta od Nowej Sibicy). Oraz: Verlängerte Fabriksgasse - przedłużenie ul. Fabrycznej. Początkiem 1932 r. położono wzdłuż drogi rury wodociągowe z celem zaopatrywania Sibicy w wodę z Cz. Cieszyna. W 1937 r. planowano wzdłuż ul. wytyczyć kolej tramwajową zmierzającą do Trzyńca. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1939 ul. Fabryczna, 1939 - 1945 ul. Schibitzgasse, 1945 aż po współczesność ponownie ul. Fabryczna. W 1968 r. świeżo oddany do użytku publicznego chodnik wykonany z płyt betonowych został zniszczony przez gąsienice rosyjskiego czołgu.