Po zakończeniu pierwszej wojny światowej w Lesznie brakowało sal lekcyjnych i budynków szkolnych. Między innymi w Państwowej Szkole Przemysłowo-Handlowej Żeńskiej przy placu Komeńskiego . Nic więc dziwnego, że w mieście zastanawiano się jak ten problem rozwiązać. Do wyboru były dwie możliwości: budowa nowej szkoły lub rozbudowa już istniejącego budynku. Wybrano drugi wariant. 12 marca 1925 roku na posiedzeniu Magistratu (czyli Zarządu Miejskiego) podjęto uchwałę o rozbudowie. Lecz te plany zmieniło pismo, nadesłane 10 kwietnia do Magistratu. Jego autorką była mStanisława Orłowska, kierowniczka żeńskiej części szkoły. Prosiła, by placówki nie rozbudowywać, lecz wybudować zupełnie nowy budynek. Uzasadniała to tym, że szkoła pozostanie koedukacyjna, a według niej dziewczęta absolutnie nie powinny uczyć się wraz z chłopcami. Twierdziła, że nie jest przeciwniczką szkół koedukacyjnych, lecz powinny do nich uczęszczać dzieci do trzynastego roku życia, później już powinny kształcić się oddzielnie.
Dla przyszłości nowej placówki edukacyjnej bardzo ważny był dzień 22 kwietnia 1925 roku. Obfitował on w urzędowe pisma. Odbyło się wtedy posiedzenie komisji budowlanej Rady Miejskiej. Zakończono je przygotowaniem dokumentu, w którym napisano „Uchwala się przystąpić do budowy szkoły handlowej żeńskiej pod warunkiem, że rząd daje potrzebne pieniądze na budowę”.
Uchwałę również w tym samym dniu przygotował Magistrat. Czytamy w niej
„Uchwala się wybudowanie żeńskiej szkoły przemysłowo-handlowej za kwotę 250 tys. złotych, a od projektu dobudowy się rezygnuje. Wtedy stało sięjasne, że szkoła zostanie wybudowana przy ówczesnej ulicy Seminaryjnej.
Po wielu perturbacjach, spowodowanych głównie kłopotami finansowymi, ostatecznie szkołę oddano do użytku w roku 1937.
Dyrektorką szkoły została Stanisława Orłowska. Opisując placówkę, stwierdzała, że zapewnia ona szerokim masom biednej młodzieży kształcenie, a społeczeństwu przygotowanie „kadry dzielnych, pracowitych, inteligentnych, dobrze do życia przygotowanych kobiet. Do tego dodała „absolwentki obecnego gimnazjum krawieckiego mają szczytne zadanie podniesienia tej dziedziny rzemiosła i nadanie mu charakteru polskiego. Szkoła gospodarcza kształci kandydatki na wzorowe gospodynie, przyszłe żony i
matki, które przez racjonalne prowadzenie ognisk rodzinnych zapewnią zdrowie i dobrobyt szerokim warstwom społecznym”.
Po wybuchu wojny swą siedzibę miała tam leszczyńska NSDAP. Obecnie w budynku mieści się IV Liceum Ogólnokształcące.

Za Damian Szymczak „Przyjacielu Ludu” zeszyt II z 2010 r.