Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.

Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.

* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.

Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.

Wikipedia