Opis kościoła w Wikipedii:

W 1787r. zezwolenie władz austriackich na budowę domu modlitwy, szkoły i cmentarza otrzymał Drogomyśl. Władający na drogomyskich włościach Fryderyk Callisch widząc potrzebę istnienia we wsi wspomnianych budowli oraz biedę i ubogie życie mieszkańców postanowił wykorzystać sprzyjającą okazję i w 1788r. darował grunt, a także  finansował ze środków własnych budowę oraz zobowiązał się do zapewnienia utrzymania pastorowi wykonującemu posługi religijne. Ewenementem na owe czasy był fakt, że udało mu się osobiście wyprosić u cesarza zezwolenie na postawienie wieży kościelnej i powieszenie na niej dzwonów.  Po 9 latach stanęła okazała świątynia, którą poświęcono w 1797r. W swojej historii przetrwała kilka kataklizmów powodujących znaczne zniszczenia. W 1888r., w  100 rocznicę istnienia, pożar sąsiedniego dworu rozprzestrzenił się na zabudowania kościelne niszcząc doszczętnie cały dach. Został odbudowany i już po kilku miesiącach odbywały się nabożeństwa. Największe straty poniosła podczas II wojny światowej. Przebiegający tędy w 1945r. front pozostawił swoje ślady do tej pory. Jak wynika z zapisków ówczesnego proboszcza 26 marca 1945r. runęła wieża kościelna, legła w  ruinie plebania, a kościół wypalono. Zachowały się jedynie grube boczne mury. Nabożeństwa po wyzwoleniu odbywano pod gołym niebem, później w sali sąsiedniej gospody, by w 1948r. przystąpić solidarnie do odbudowy. Dzięki ofiarności parafian w maju 1951r. odbudowaną i zrekonstruowaną świątynię ponownie poświęcono i oddano w  ich ręce. Aby nie zapomniano o zasługach dla parafii Callisch`ów nad wejściem umieszczona została pamiątkowa tablica fundacyjna z herbem. Na odbudowanej wieży bije do dzisiaj zegar, którego mechanizm pochodzi prawdopodobnie ze zniszczonego kościoła w Miłkowie oraz dzwony z 1921r. ze zniszczonego kościoła ewangelickiego w Grzędach./JureK na podst.Dzieje Drogomyśla/