Heroldisdorf (1288), Herisdorf (1407), Herischdorf (1409)

Historyczna nazwa typu dzierżawczego, wywodzona jest od imienia Herold (lub zawołania rodowego), odnoszącego się zapewne do założyciela (zasadźcy) wsi.Malinnik był w średniowieczu wsią rolniczą, a od XV w. tkacką. Na jej terenie nad potokiem, zapewne w dolnej części wsi zakładano bielniki. Szczyt rozwoju tkactwa przypadł na około połowę XVIII w. Jego rozwój trwał do 1 połowy XIX w. W 1749 r. wzmiankowane były bielarnie z zabudowaniami w okolicach młyna, które stanowiły własność Jeremiasza Römischa i Gottfryda Römischa. W 2 połowie XIX w. nastąpił upadek tkactwa.
1288 – pierwsza wzmianka o wsi Heroldisdorf. Podpisany przez księcia Bolesława w dniu 20 marca dokument jest nadaniem prawa własności karczmy komturowi zakonu joannitów w Cieplicach.1309 – część majątku książęcego w Malinniku otrzymał jako własność dziedziczną Fritzko, łowczy księcia Bernarda Lwóweckiego i Henryka Śląskiego; w 1312 r. ustanowiono dla właściciela czynsz z połowy łana ziemi w tej wsi. Miejscowość była w tym czasie wolną wsią książęcą. Łowczy Fritzko żył jeszcze w 1320 r., bowiem jest to data przekazania mu pod zarząd wszystkich książęcych lasów wokół Jeleniej Góry.
1317 – majątek joannitów-szpitalników od Świętego Krzyża w Jeleniej Górze we wsi obejmował 5 gospodarstw kmiecych oraz rozległe ogrody uprawne.
1375 – księżna Agnieszka Świdnicka poświadczyła dokument sprzedaży majątku w Cieplicach i Malinnika przez ówczesnego właściciela dóbr w tych miejscowościach, Konrada von Gerstenberga. Nabywcą obu miejscowości była Zofia, wdowa po Hansie von Nimptsch i jej synowie Vincenz i Hans.
1381 – w dniu 16 sierpnia wydany został, podpisany przez króla Wacława Czeskiego akt nadania na własność dziedziczną majątku w Cieplicach i Malinniku rodzinie Gotsche Schoff, rezydującej na zamku Chojnik. Nadanie objęło również istniejący już wcześniej młyn w Malinniku. W tym samym roku wzmiankowany Heinrich Wiltperg, marszałek księżnej Agnieszki, który był zobowiązany Gotsche Schoffowi do zapłacenia czynszu na rzecz majątku i folwarku w Cieplicach i Malinniku. Część gruntu w Malinniku pozostawała nadal własnością książęcą.
1384 – kolejnym nadaniem dla Gotsche Schoffa było ofiarowanie przez księżnę Agnieszkę czynszu z gruntów uprawnych we wsi. Ten zaś w 1393 r. ustanowił 2 marki czynszu ze swojego majątku w Malinniku na rzecz kaplicy na zamku Chojnik.
1482 – Christoph von Schaffgotsch ofiarował parafii w Cieplicach jedno gospodarstwo kmiece z polami uprawnymi w Malinniku.
1518 – Ulrich Schaffgotsch sprzedał Georgowi von Zedlitz z Komarna roczny czynsz w wysokości 10 marek z majątku w Malinniku.
1524 – większość mieszkańców wsi przyjęła protestantyzm. Nabożeństwa w tym obrządku odbywały się dla nich w Cieplicach.
1560 – majątek Schaffgotschów we wsi przeszedł pod ich bezpośrednią jurysdykcję. W tym samym roku młyn należący do parafii katolickiej w Cieplicach został zamknięty. Nowy, zbudowany w 1707 r., w 1714 sprzedany został domenie w Cieplicach.
1628 – przy drodze na wzgórze Hartsteine (ob. okolice ul. J. Michejdy) zlokalizowany był folwark Schaffgotschów, który w 1650 roku nabył Melchior Albrecht, sekretarz majątku Chojnik. W 1928 r. własność przy folwarku uległa likwidacji. Obejmowała obszar 110 ha, z których część stanowiły lasy. Dzierżawcą folwarku w 1935 r. był mistrz wikliniarstwa i nadzorca budowli miejskich Paul Winckler.
1742 – w Malinniku działały dwie szkoły.
1781-1783 regulacja i budowa nawierzchni drogi z Jeleniej Góry do Cieplic przez Malinnik (ob. ul. Wolności).
1820 – otwarcie szlifierni szkła artystycznego na terenie, na którym później założono fabrykę maszyn papierniczych.
1845 – zmarł Albert Tollberg mieszkający w Malinniku architekt dworski Schaffgotschów, autor projektu teatru zdrojowego w Cieplicach. Założono gminę wyznania staroluterańskiego.
1845 – wieś była własnością Schaffgotschów; na jej terenie znajdowała się królewska celnica, folwark Schaffgotschów, 241 domów, 1614 mieszkańców, dwie ewangelickie szkoły, młyn wodny, 41 tkaczy bawełny, 32 tkaczy lnu, 41 rzemieślników, 20 handlarzy, szlifierz szkła, cegielnia, 5 zajazdów, 2 restauracje (na Górze Sołtysiej i na wzgórzu Weihrichsberg, ob. ul. A. Struga 22).
1848 – parafia staroluterańska liczyła 46 wiernych. Nabożeństwa odbywały się w Sobieszowie.
1854 – powódź, 1866 – epidemia cholery; 1883, 1886, 1888, 1897 – powodzie.
1869-1870 budowa kościoła dla wiernych wyznania staroluterańskiego (ul. Wolności 213).
1874 – we wsi było 261 domów, 1830 mieszkańców.
1878 – architekt i przedsiębiorca budowlany Wilhelm Ansorge nabył od rodziny Schaffgotsch grunt w okolicy obecnej ulicy Łabskiej, gdzie wytyczył drogę, która dała początek osiedlu Russische Colonie.
1891 – budowa drogi z Malinnika do dworca w Cieplicach, poprowadzonej wzdłuż zachodniej granicy cmentarza przy ulicy Jagiellońskiej w Cieplicach.
1893 – budowa żelaznego mostu nad Kamienną.
1894 – otwarcie poczty w okolicach ob. ul. Wolności 213.
1896 – budowa szkoły.
1899 – remont mostu nad Kamienną, na osi ob. ul. Ceglanej.
1900-1903 elektryfikacja wsi.
1901-1904 budowa szkoły ewangelickiej m.in. z fundacji Füllnera.
1904 – budowa rezerwuaru wodnego na Górze Sołtysiej.
1904-1908 budowa zapory wodnej.
1908 – we wsi było 353 domy, 3363 mieszkańców (2805 ewangelików, 543 katolików, 11 żydów).
1905 – 1906 budowa osiedla Scholzenberg Kolonie, ob. ul. M. Kasprzaka. Założenie wodociągów.
1906 – założenie parku Füllnera, tzw. parku norweskiego.
1910 – wzniesienie gmachu urzędu gminy (okolice ul. Wolności 214).
1913 – żwirowanie ulic osiedla Deutsche Kolonie.
1923-1924 brukowanie ulic Russische Kolonie; od 1915 r. osiedlu nadano nazwę Tannenberg.
1938 – powierzchnia terenu wsi 1148 ha, w tym110 ha było własnością Schaffgotschów. W tym roku mosty i ulice Malinnika wyłożono brukiem.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Ulica stanowiąca trzon układu urbanistycznego Cieplic. Jej zabudowę zapoczątkowało wzniesienie w XVI lub XVII w. renesansowego pałacu Schaffgotschów. Przed fasadą pałacu założono plac zamkowy (Schlossplatz) z szpalerem drzew (ob. środkowa część ulicy Piastowskiej). Ulica spełniała wówczas funkcję drogi komunikacyjnej między Cieplicami a Sobieszowem, gdzie znajdował się zamek Chojnik i ordynacja majątku Schaffgotschów.
W 4 ćw. XVIII w. w związku z rozbudową pałacu w Cieplicach do obecnych rozmiarów dużej rezydencji, powstał nowy plac zamkowy, który dał początek kolejnemu etapowi rozwoju przestrzennego ulicy. Około połowy XVIII w., przy środkowej części dzisiejszej ulicy, założono zespół kościoła ewangelickiego. Gdy w latach 1781 1783 pomiędzy wsią Malinnik a Cieplicami wytyczono nową drogę do Jeleniej Góry (ob. ul. Wolności), prowadzący do niej plac Piastowski przejął funkcję głównego traktu komunikacyjnego Cieplic. Rozpoczęto zabudowywanie obu pierzei ulicy w kierunku wschodnim. Powstawały tam głównie zajazdy i hotele, początkowo (XVIII/XIX w.) jednokondygnacyjne wykonane z drewna i konstrukcji ryglowej, w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. zastąpione budynkami murowanymi dwu— i trzykondygnacyjnymi.
Zabudowa starszej, zachodniej i środkowej części ulicy (vis a vis pałacu Schaffgotschów i zespołu kościoła ewangelickiego) pochodzi głównie z XVIII w. z późniejszymi przebudowami.
Charakter zabudowy pl. Piastowskiego, obecnie typu miejskiego (XVIII i XIX w.); mieszany pod względem zarówno zwartości zabudowy ulicy jak i wysokości budynków, z przewagą dwu i trzykondygnacyjnych. Są to dawne pensjonaty, zajazdy, hotele oraz budynki użyteczności publicznej (m. in. poczta, urzędy), w części także kamienice mieszkalne.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002