starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
Skomentuj zdjęcie
Dürgoy Marcin
Na stronie od 2019 grudzień
6 lat 4 miesiące 9 dni
Dodane: 4 kwietnia 2025, godz. 21:01:46
Autor zdjęcia: Dürgoy Marcin
Rozmiar: 2815px x 2000px
Aparat: DSLR-A350
1 / 80sƒ / 10ISO 10020mm
0 pobrań
338 odsłon
0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Dürgoy Marcin
Obiekty widoczne na zdjęciu
Figura św. Jana Nepomucena
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: 1727
Kamienna figura Jana Nepomucena ustawiony na południowym uskoku starego cmentarza przy kościele pw. Wniebowzięcia NMP. Postać przedstawiona w typowym stroju kapłańskim, w lekkim kontrapoście, adorującą trzymany na lewym ramieniu krzyż. Biret Jana ma ciekawą formę, jest bardzo płaski. ustawiona została na niewysokim czworokątnym cokole zdobionym po bokach płaskimi wolutami z kwiatem akantu i kampanilami. Na froncie cokołu widoczna łacińska inskrypcja z podwójnym chronostychem, w majuskule antycznej o treści w tłumaczeniu: "Pomnik [statua] wzniesiona dla uczczenia świętego Jana Nepomucena i ofiarowana do publicznej czci przez wszystkich i każdego z osobna w dniu 17 sierpnia. [1727 roku]". Z podwójnego chronostychu dwukrotnie określona jest data 1727 rok.
za :
Cmentarz
więcej zdjęć (8)
Zbudowano: XV w.
Zabytek: -
Pierwsze zapiski mówią o istnieniu kościoła w tym miejscu już w 1201 r. Obecny, wybudowany w stylu gotyckim, kościół katolicki został wzniesiony na przełomie XV i XVI w. W latach 1676-1784 został częściowo przebudowany.
Pod koniec lat 20-tych XIX wieku, gdy proboszczem we wsi był ksiądz Eustachiusz Fischer, kościół poddano remontowi. Wyremontowano wnętrze i organy, przebudowano plebanię oraz zabudowania gospodarcze. Latem 1832 roku w zabudowaniach kościelnych wybuchł groźny pożar, który strawił plebanię i szkołę a także większość zabudowań gospodarczych. Nową murowaną plebanię postawiono wiele lat później - budowę ciągnącą się całe lata, ukończono w 1853 roku. Było to zasługą nowego proboszcza, księdza Johannesa Heynego i jego wielkiej miłości do... książek. Ksiądz Heyne, który zajmował się historią kościoła i dziejami klasztoru św. Wincentego, był człowiekiem wykształconym, posiadaczem bogatego księgozbioru. Gdy w roku 1853 przybył do Łoziny stwierdził, że nie ma właściwie gdzie mieszkać ani tym bardziej gdzie ulokować swoich książek gdyż budynek plebanii był w budowie i szybkie jej zakończenie stało się sprawą najważniejszą. W roku 1887 kościół był restaurowany. Po II WŚ remont przeprowadzono dopiero w latach 1974-1975. Świątynia jest kościołem jednonawowym, z nie wydzielonym prezbiterium zakończonym trójbocznie, nakrytym dachem dwuspadowym z wieżą na której oprócz dzwonu zamontowano zegar mechaniczny (obecnie nie działający) . Ostrołukowe arkady w północnej ścianie nawy wskazują na przerwany proces rozbudowy kościoła w okresie średniowiecza. We wnętrzu przekrytym drewnianym stropem zachowało się barokowe wyposażenie z końca XVII w. Obok kościoła znajduje się stary cmentarz pełen zaniedbanych grobów i kaplica przedpogrzebowa.
Ciekawostką jest to iż na mocy umowy z 1588 r. miejscowi katolicy i ewangelicy korzystali z kościoła wspólnie, a obaj duchowni korzystali z tej samej kazalnicy i kielicha mszalnego. Nietolerancja wkroczyła wraz z wybuchem wojny trzydziestoletniej, czego widocznym objawem był wydany w 1623 r. zakaz korzystania z katolickiego kościoła parafialnego przez protestantów.
ul. Wrocławska
więcej zdjęć (80)