Wzniesiony  w 1766 r. z fundacji mieszczki obornickiej Łucji Łoyczykowskiej. Remontowany w 1914 r. Konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłami, o tynkowanych polach. Orientowany. Jednonawowy z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium,przy którym od północy zakrystia. Nad kruchtą w części zachodniej wieża o ścianach szalowanych deskami. Dachy kryte dachówkami. Na wieży cebulasty hełm z latarnią kryty blachą. Wewnątrz stropy z fasetami, o równej wysokości w nawie i prezbiterium. Na stropie polichromia z lat dwudziestych XX w., w prezbiterium z Okiem Opatrzności w płomienistej glorii.
Wyposażenie barokowe z czasów budowy świątyni. W ołtarzu głównym rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z ok. poł. XVI w., obok którego klęcząca postać Marii Magdaleny, z 2 poł. XVIII w. Ołtarze boczne z późnobarokowymi obrazami. Na belce tęczowej napis fundacyjny „Kościół niniejszy św. Krzyża wybudowano roku pańskiego 1766 kosztem Ł. Łoyczykowskiej”.
W 1953 r. przeprowadzono konserwację ołtarza głównego i ołtarzy bocznych oraz ambony. W latach 1961-1963 wykonany został remont dachu na kościele oraz wieży.
W dniu 3 września 1970 r. kościół został wpisany do rejestru zabytków.
Obecnie Kościół Św. Krzyża jest kościołem filialnym parafii Miłosierdzia Bożego.