Odcinek taktyczny o sygnaturze Ru. nawiązuje do nazwy rzeczki Runicy (niem. Ruhnenfliess) Fortyfikacje tego odcinka zaczynały się nad jeziorem Tuczno, w dawnym Tuczeńskim Lesie Miejskim a kończyły się przy ujściu Runicy do Płocicznej. W obu tych miejscach w 1945 roku znajdowały się przeprawy mostowe. Dziś most w pobliżu ujścia nie istnieje. Trzeci most przez Runicę położony był w środkowej części odcinka Ru. i zachował się do dnia dzisiejszego. Wszystkie trzy przeprawy były kontrolowane ogniem ckm z żelbetowych schronów bojowych.

Odcinek liczył 16 schronów bojowych rozmieszczonych dość równomiernie na wzgórzach po północnej stronie doliny rzeki Runica. Były tam też dwie linie okopów. Ponadto we wschodniej części odcinka, na południe od Runicy, przygotowano wysuniętą linię obrony w oparciu o wzgórza w rejonie Głódnych Jeziorek. Te niewielkie oczka wodne otoczone terenami bagiennymi stanowiły naturalną barierę dla pojazdów mechanicznych.