starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.95
Skomentuj zdjęcie
Cristoforo
+2 głosów:2
2011-12-22 07:41:14 (14 lat temu)
mar
Pięknie dziękuję za rozpoznanie i przypisanie :)
2011-12-22 11:34:37 (14 lat temu)
dariusz święch
+2 głosów:2
w latach 70. kręcono tu filmy-''Polskie Drogi'' odc. 1 i 8, ''Trzecia część nocy''
2017-10-11 18:27:49 (8 lat temu)
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 8 dni
Dodane: 21 grudnia 2011, godz. 23:13:28
Rozmiar: 984px x 654px
8 pobrań
2843 odsłony
5.95 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
Architekt: Hilary Szpilowski
Zbudowano: 1792/1957
Zabytek: 1057/48 z 19.05.1956

Dwór w Lipkowie – klasycystyczny dwór położony we wsi Lipków w gminie Stare Babice w województwie mazowickiem, w pobliżu Puszczy Kampinoskiej i niedaleko drogi Warszawa-Sochaczew. Obecnie mieści się w nim plebania. Dwór został zbudowany w 1792 roku przez Jakuba Paschalisa Jakubowicza, Ormianina przybyłego do Polski w latach 60. XVIII wieku z Tokatu w Anatolii i nobilitowanego przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego za pomnażanie pożytecznych rękodzieł. Autorem projektu był Hilary Szpilowski. Dwór jest budowlą parterową, nakrytą dachem mansardowym z bardzo szerokim ryzalitem na osi zwieńczony trójkątnym naczółkiem i artykułowanymi pilastrem. Naroża obiektu są boniowane. W okresie międzywojennym do budynku dobudowano kolumnowy portyk, który jednak zlikwidowano w trakcie odbudowy po wojnie.

Po śmierci Paschalisa Jakubowicza w 1816 lub 1817 roku dwór odziedziczył jego syn Marek Józef Paschalis. Potem Lipków należał do rodzin Miecznikowskich, Worowskich, Młodzianowskich i od 1880 roku Kazimierz Szetkiewicz, późniejszy teść Henryka Sienkiewicza. W 1909 roku jego właścicielem był Gustaw Daszkiewicz, następnie Ludwik Suwald. W latach 20. XX wieku majątek Lipków liczył 198 hektarów. Ostatnim właścicielem dworu był Jerzy Suwalda. W czasie II wojny światowej obiekt zajmowało wojsko niemieckie, potem został znacjonalizowany. W 1948 pracownicy PGR przypadkiem zaprószyli ogień wskutek wadliwie przeprowadzonych rur do piecyków węglowych i dwór spłonął. W 1956 roku miejscowa parafia św. Rocha rozpoczęła starania o uzyskanie spalonego dworu z przeznaczeniem na plebanie. W tej sprawie wystosowano nawet podanie do premiera Józefa Cyrankiewicza[1]. W 1957 roku Urząd do Spraw Wyznań zezwolił Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków na przekazanie parafii ruin dworu. W tym samym roku obiekt został odbudowany dzięki staraniom ksiądza kanonika Stefana Kowalczyka, proboszcza parafii NMP w Warszawie i księdza Wacława Kurowskiego. Obok budynku znajduje się dawny park dworski i kościół św. Rocha, ufundowany w 1792 roku przez Paschalisa Jakubowicza również według projektu Hilarego Szpilowskiego.

Za wiki

/p>