Starania o utworzenie ogrodu botanicznego przy Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej rozpoczęto już w pierwszych latach istnienia tej uczelni. W 1946 r. wydzielono na ten cel 1 ha w pobliżu później wzniesionego budynku Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMCS. Po pięciu latach obiekt przeniesiono na miejsce obecnego parku uniwersyteckiego w pobliżu „Chatki Żaka”, powiększając jego obszar do 4 ha. W 1958 r. przyznano Uniwersytetowi prawo własności do starego parku podworskiego Kościuszków na Sławinku. W roku 1965 Senat UMCS powołał jednostkę organizacyjną pod nazwą Ogród Botaniczny, o statusie zakładu w obrębie Katedry Systematyki i Geografii Roślin Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMCS. Rośliny z miasteczka akademickiego przeniesiono na Sławinek. W kolejnych latach trwały intensywne prace zmierzające do zakończenia pierwszego etapu organizacji i otwarcia Ogrodu dla publiczności, które miało miejsce 30 kwietnia 1974 roku.

Więcej informacji:

Wśród gości odwiedzających corocznie nasz Ogród, coraz większy procent stanowią osoby niepełnosprawne. W 2016 roku na terenie Ogrodu Botanicznego została utworzona ścieżka zmysłów dla osób niewidomych i niedowidzących. Projekt został zrealizowany przy współpracy z Biurem Miejskiego Architekta Zieleni Urzędu Miasta Lublin oraz dofinansowany ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Lublinie.

Ścieżkę wkomponowano w przestrzeń Ogrodu, jest jednak swojego rodzaju osobnym obiektem zlokalizowanym w sąsiedztwie kolekcji roślin ozdobnych nad stawami.

W obrębie dwóch rabat i altany zgromadzono rośliny oddziałujące na zmysły człowieka, a teren przystosowano do swobodnego i samodzielnego poruszania się przez osoby z niepełnosprawnością ruchową, osoby starsze oraz z różnymi dysfunkcjami wzroku. Rabaty z roślinami wyniesiono poprzez murki oporowe tak, aby były dostępne dla odwiedzających na wózkach inwalidzkich oraz osób niewidomych i niedowidzących. Murki okalające rabaty służą również do siedzenia, pełniąc funkcję ławek. Ważnym elementem ścieżki zmysłów jest „ziołowa altana”, w której w wiszących skrzyniach zgromadzono zioła o intensywnym zapachu takie jak np.: melisa lekarska Melissa officinalis, bazylia pospolita Ocimum basilicum, czy rozmaryn lekarski Rosmarinus officinalis.

Każda z roślin ścieżki opatrzona jest tabliczką z nazwą i opisem w języku Braille’a.

Do ekspozycji wybrano gatunki silnie pachnące, takie jak m.in. kłosowiec fenkułowy Agastache foeniculum, lawenda wąskolistna Lavandula angustifolia, pelargonia pachnąca Pelargonium graveolens, o ciekawej fakturze liści lub kwiatów, które łatwo zidentyfikować dotykiem, np.: wawrzyn szlachetny Laurus nobilis, czyściec wełnisty Stachys byzantina, jeżówka purpurowa Echinacea purpurea, a także rośliny pobudzające zmysł słuchu, np.: fasola wielokwiatowa Phaseolus coccineus, miechunka rozdęta Physalis alkekengi.

Ścieżka skierowana jest głównie dla osób niewidomych i niedowidzących, ale mogą z niej korzystać wszyscy użytkownicy Ogrodu. Pełni ona głównie funkcje edukacyjne, ale jest również miejscem wypoczynku. Od 2016 roku, czyli początku istnienia ścieżki zmysłów w Ogrodzie Botanicznym UMCS, opiekę nad nią sprawuje mgr inż. Monika Książek.

Źródło;