Ulica Łanowa to lokalna ulica zbiorcza we wschodniej części osiedla Teofilów. Ulica o długości ok. 900 m ciągnie się od torów kolejowych do ul. Traktorowej.

Ulica została wytyczona prawdopodobnie zaraz po I wojnie światowej. Powstała poprzez rozparcelowanie dwóch polnych zagonów położonych po obu stronach ul. Kwiatowej, która była główną drogą południowo-zachodniej kolonii wsi Żabieniec. Siedemdziesiąt jeden działek budowlanych wytyczono tylko po północnej stronie drogi. Do II wojny światowej większość działek została zabudowana niskimi domami mieszkalnymi. Ulica nosiła nazwę Makowa.

Pojawienie się tej ulicy spowodowało stopniową utratę znaczenia dwóch starych dróg gruntowych biegnących prawie równolegle w niewielkiej odległości od niej. Po południowej stronie prowadziło do ul. Kwiatowej przedłużenie głównej drogi kolonii południowo-wschodniej, czyli nieistniejącej już ul. Topolowej (jej pozostałością jest obecnie zachodnia odnoga ul. Turoszowskiej). Droga ta w 1902 r. została przecięta linią Kolei Warszawsko – Kaliskiej, przy czym przejazd kolejowy urządzono ok. 50 m na południe od punktu przecięcia, w miejscu wypadającym na wysokości ostatniego od strony południowej budynku garażowego z usytuowanych obecnie przy ul. Plantowej. Z kolei po północnej stronie biegła kiedyś wzdłuż granicy pomiędzy koloniami północnymi i południowymi Żabieńca droga wiejska zaczynająca się przy dzisiejszej ul. Traktorowej (stanowiącej wtedy granicę od strony wsi Grabieniec i Teofilów) a kończąca się w okolicy obecnej ul. Swojskiej przy granicy z wsią Radogoszcz. Do tej drogi dochodziły główne drogi pobliskich kolonii: od północy ul. Żabieniec i Brukowa, od południa ul. Kwiatowa i ul. Woronicza stanowiąca łącznik z ul. Topolową. Po wybudowaniu szosy aleksandrowskiej w latach 60. XIX w. czynny pozostawał tylko odcinek od zachodniej granicy wsi do ul. Kwiatowej. Obie te drogi już jako mało używane drogi polne znikły ostatecznie pod zabudową nowego osiedla.

Po przyłączeniu wsi Żabieniec do Łodzi w 1946 r. nazwę ulicy zmieniono na Łanowa. W 1964 r. w związku z budową osiedla Teofilów poszerzona ulica uzyskała nawierzchnię z betonowej trylinki. W miarę wznoszenia nowych bloków likwidacji ulegała stara zabudowa. Jeszcze niemal do końca lat 60. istniało niewielkie zgrupowanie domów pomiędzy obecnymi ulicami Traktorową i Bielicową. Ostatecznie pozostało tylko kilka starych budynków na początkowym wschodnim odcinku ulicy. W latach 1968-1983 kursowały ulicą autobusy miejskie linii pospiesznej B. W latach 1970-71 wzniesiono po północnej stronie szereg pawilonów handlowo-usługowych z domem handlowym „Jagna”. W 1981 r. wybudowano dom kultury (obecnie Bałucki Ośrodek Kultury „Lutnia”, Łanowa 14). W zasadzie od tamtego czasu do dziś zabudowa i charakter ulicy nie uległy zmianie.

Ulica Bielicowa to krótka ulica zbiorcza (długości ok. 230 m) na Teofilowie łącząca ul. Łanową i wschodnią część tego osiedla z ul. Aleksandrowską.

Ulica powstała w 1963 r. z chwilą podjęcia budowy pierwszych bloków mieszkalnych osiedla. Jej usytuowanie wynikło z rozciągłości zachodniego nasypu wiaduktu nad torami kolejowymi na ul. Aleksandrowskiej, którego budowę rozpoczęto w tym samym roku. Równocześnie likwidacji uległ końcowy odcinek starej ul. Kwiatowej biegnącej do samej ul. Aleksandrowskiej nieco na wschód od nowej ulicy, która wtedy przejęła nazwę Kwiatowa.

W latach 1968-83 ulicą kursowały autobusy miejskie linii pośpiesznej B. W 1969 r. zakończono wznoszenie ostatnich jedenastopiętrowych budynków mieszkalnych po zachodniej stronie ulicy i rozpoczęto budowę pawilonów handlowo-usługowych po wschodniej stronie. W związku z tym, że ulica stanowiła odcinek izolowany od reszty ulicy Kwiatowej, około 1971 r. zmieniono jej nazwę na Ładna. Z kolei w 1976 r. ulica otrzymała obecną nazwę Bielicowa. Wszystkie budynki stojące przy ulicy mają adresy przynależne do ulic sąsiednich.