Ulica Leszno – ulica położona na warszawskiej Woli. Pierwotnie trakt biegnący z Warszawy do Błonia.
Nazwa ulicy pochodzi od jurydyki Leszno założonej 8 stycznia 1648 roku przez podskarbiego wielkiego koronnego Bogusława Leszczyńskiego ze swoim stryjem kanclerzem wielkim koronnym Janem Leszczyńskim. Nazwa jurydyki wywodzi się od nazwisk jej założycieli.
Na Lesznie osiedlali się głównie Niemcy wyznania ewangelickiego.
Przewodnik po Warszawie z 1863 opisuje ją następująco: "/.../od ul. Rymarskiej ciągnie się ona w linii prostej przeszło wiorstę, aż do okopów miejskich. Zabudowana wysokimi kamienicami, na gruncie nieznacznie podnoszącym się w górę, jest ulicą cichą i spokojną. Ku końcowi swojemu Leszno posiada nawet bardzo niewiele sklepów. Fabryk jest tu niewiele/.../"
Podczas II wojny światowej nazwę ulicy zmieniono na Gerichtstrasse (od znajdujących się pod nr 53/55 budynku Sądów).
W listopadzie 1940 ulica aż do ulicy Żelaznej znalazła się w obrębie getta warszawskiego. Po wojnie wschodnia i środkowa część ulicy Leszno stała się częścią Trasy W-Z i nadano jej nazwę alei Świerczewskiego (obecnie alei „Solidarności”). Historyczną nazwę zachował jedynie zachodni odcinek ulicy.
W latach 60. XX wieku ulicę przebudowano na dwujezdniową. Od ulicy Okopowej do Karolkowej nową jezdnię dobudowano po stronie północnej, a na dalszym odcinku – po południowej.