Kamienica przypisana była do dzielnicy Frysztackie Przedmieście z numerem konskrypcyjnym 82. Numer posesji był 13. Najstarsza część budynku została wzniesiona przed 1836 r. Obiekt ten jest widoczny na planie katastralnym miasta z 1836 r. pod numerem 93. W tym okresie nieduży obiekt był wykonany z drewnianego budulca. W 1875 r. został rozbudowany na obiekt murowany podług projektu Josefa Schwedy. W tym czasie właścicielem był Josef Harok. W 1886 r. dom należał do Andreasa i Anny Haroków. Około 1889 r. kamienica przeszła na własność Andreasa i Marii Rodzeniów, dla których w tym samym roku Josef Kasyrz wzniósł budynek gospodarczy. W 1891 r. budowniczy Franz Sequenz ponownie rozbudował budynek mieszkalny. Przed 1902 r. zabudowania nabyła Anna Kolder. W 1913 r. dla Paula i Anny Kolderów budowniczy Anton Horny przeprowadził rekonstrukcję do obecnego kształtu. W okresie międzywojnia kamienica należała najpierw do Marianny Koziel, później zaś do Emilii Jedzok.