Na początku lutego 1945r. do walk o przełamanie niemieckiego Pommernstellungu - Pozycji Pomorskiej weszły dywizje 1 Armii Ludowego Wojska Polskiego.
Ciężki bój o wieś Zdbice (Stabitz) stoczyli 4 lutego 1945r. żołnierze 12 PP. Dzień później pierwszego przełamania umocnień Wału Pomorskiego dokonały 10 i 11 Pułk Piechoty forsując dolinę Zdroju na północ od Jeziora Dobrego (Daber See). Sztabowcom 1 Armii zależało na pokonaniu przejścia między jeziorami Zdbiczno (Stabitz See) i Dobrym zwanego od nazwy nieistniejącej dziś osady Przesmykiem Morzyca (Moritzberg). W tym miejscu znajdowała się najdogodniejsza na przestrzeni wielu kilometrów przeprawa przez dolinę Zdroju. Przesmyku Morzyca broniło kilka niemieckich schronów.
Odcinek rozciąga się wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Dobre (u północnego końca którego leży wzniesienie Bären Berge), poprzez przesmyk Morzyca, po jezioro Zdbiczno. Ma długość około 2 km i znajduje się tu 8 schronów bojowych, które zbudowano w 1936 roku. Schrony ulokowane przy brzegach jeziora Dobre to typowe obiekty uzbrojone w jeden karabin maszynowy, z których co drugi ma także izbę mieszkalną dla piechoty. Natomiast obrona na południowym skrzydle Odcinka, w rejonie przesmyku Morzyca i drogi Zdbice - Golce, została przygotowana szczególnie starannie. Z uwagi na ukształtowanie terenu fortyfikacje zbudowano na wschodnim brzegu potoku Zdrój, nad szerokim pasem bagnistych łąk i rozlewisk. Przeszkody te, na odcinku ok. 600 m, dodatkowo wzmocniono kanałem fortecznym.