Zbudowana kapliczka w centrum wsi w 1862 roku najprawdopodobniej jako podziękowanie Bogu za ocalenie od spalenia wsi w czasie wielkiego pożaru, który miał miejsce w 1859 roku. Wzniesiona na rzucie prostokąta. Nad częścią zachodnią wieża o trzech kondygnacjach. Kondygnacja druga nieco węższa i niższa, z czterema arkadami wspartymi na filarach. Flankowana w narożnikach niskimi sterczynami, zwieńczona hełmem baniastym podbitym blachą. Wejście, okna i arkadki zamknięte półkoliście.

Na wieży kapliczki znajdują się 2 dzwony. Większy „Magdalena”, o wadze 160 kg. Dzwon ten pochodzi z roku 1960, gdy proboszczem był ksiądz Antoni Kuroczyk. Przez niego ten dzwon został też poświęcony. Drugi mniejszy „Józef” o wadze 50 kg. Dzwonami tymi wydzwania się w nagłych wypadkach, skonanie, pogrzeb, podczas procesji ku czci św. Urbana tj. 25 maja, gdy wraca się z procesji błagalnej po polach, oraz na Boże Narodzenie o godz. 23.00 przed Pasterką.

Do roku 1935 dzwonił pan Jasiulik. Do roku 1970 pan Paweł Krompiec, a do roku 1975 pani Maria Barteczko. Od roku 1975 po dzień dzisiejszy wydzwaniają bracia Leon Latacz i Jan Latacz.