Starania o budowę kaplicy w Koniakowie rozpoczął już ówczesny kierownik szkoły Józef Broda w roku 1889. Po jego przeniesieniu się do Lesznej, ówczesny Wydział Gminy przystąpił do zwózki materiałów w roku 1892, a nowemu kierownikowi szkoły Karolowi KÜBLOWI polecił zająć się planami kaplicy. Gdy 29 grudnia 1892 roku na posiedzeniu Sejmu Śląskiego w Opawie przebywał Kardynał Jerzy KOPP, zapobiegliwi Koniakowianie wysłali do niego delegację z prośbą o pieniężne wsparcie budowy kaplicy. Kardynał obejrzał plany, zapytał ilu katolików jest w Koniakowie i oświadczył: „ Jeśli zbudujecie kościół odpowiednio wielki, to otrzymacie ode mnie 12.000 reńskich. Na kaplicę według przedłożonych planów nie dam nic”. W skład delegacji wchodzili: wójt Paweł Legierski z Zarastoki 131, radny Jan Kawulok z Chrechlówek i ówczesny kierownik szkoły Karol KÜBEL. Wrócili z radosną nowiną do Koniakowa. Przygotowanie planów architektonicznych zlecili budowniczemu Karolowi Dostalowi z Cieszyna. Dnia 31 maja 1894 roku Kardynał J. Kopp przesłał pierwszą ratę subwencji w kwocie 5000 reńskich. Pomocy udzielili i inni: Arcyksiążę Albrecht darował w roku 1895 drewno na budowę kościoła i urządzenie wnętrza, Cesarz Franciszek Józef I darował 300 reńskich. Pole pod budowę, które wymieniono ze szkołą, odsprzedał Jarzy Waszut „od Deja”. Budowę, która przebiegała w bardzo ciężkich warunkach, ukończono w roku 1899. Urządzenie wnętrza (ołtarz, ambona itp.) powierzono Alojzemu Menschikowi z Frydku. Prace ukończył w roku 1901.