starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Maciej Czarnota
Na stronie od 2022 grudzień
3 lata 3 miesiące 18 dni
Dodane: 15 maja 2025, godz. 22:48:24
Autor zdjęcia: Maciej Czarnota
Rozmiar: 3104px x 2106px
Licencja: CC-BY-ND 4.0
Aparat: ILCE-7M3
1 / 320sƒ / 9ISO 10024mm
1 pobranie
288 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Maciej Czarnota
Obiekty widoczne na zdjęciu
Stary Rynek 75
więcej zdjęć (19)
Dawniej: Apteka pod Lwem

Stary Rynek 75 nazywana Apteką pod Lwem, jedna z nielicznych, która nieuszkodzona przetrwała II wojnę światową. Obecna eklektyczna fasada została zaprojektowana przez Teubnera w początkach XX wieku. Miała wielu znanych lokatorów. W 1793 rotmistrz Ignacy Kołaczkowski odsprzedał ją czeskiemu budowniczemu, który w 1773 został obywatelem Wolsztyna, a w 1777 Poznania – Antoniemu Höhne, ojcu Józefa Höhne-Wrońskiego. W 1804 jej właścicielem został aptekarz Tobin, twórca Apteki pod Lwem, która dała nazwę budynkowi. Budynek i aptekę w 1812 roku kupił August Kolski, który przez kilkanaście lat wynajmował mieszkanie Karolowi Marcinkowskiemu.

 



Źródło www.wikipedia.org



Apteka „Pod Złotym Lwem” na Starym Rynku w Poznaniu łączy cztery wieki tradycji farmaceutycznego kunsztu. Początkowo mieściła się przy ul. Wielkiej.



Właściciele już od okresu międzywojennego powołują się na przywilej Króla Zygmunta Augusta z 1564 roku, potwierdzany czterokrotnie przez kolejnych władców. Wyznaczał on zasadę handlu ówczesnych aptek środkami leczniczymi. Właścicielami apteki było m. in. małżeństwo Eleonory i Augusta Kolskich, jednych z fundatorów Bazaru. W czasie rozbiorów apteka była ostoją polskości. W budynku aptecznym mieszkał przez pewien czas po ukończeniu studiów medycznych Karol Marcinkowski – ceniony lekarz i oddany społecznik, który później po śmierci aptekarza Kolskiego mieszkał cały czas w domu Eleonory Kolskiej na ul. Podgórnej.



W historii Apteki „Pod Złotym Lwem” właścicielami apteki byli także aptekarze pochodzenia greckiego, żydowskiego, i niemieckiego. W polskie ręce apteka trafiła ponownie w 1896 roku, odkupiona przez Józefa Jasińskiego. Aptekarz Józef Jasiński w czasie powstania wielkopolskiego był desygnowany przez Komisariat Rady Ludowej na decernenta do spraw aptekarskich. Był inicjatorem powołania studiów farmaceutycznych na nowopowstałym Uniwersytecie Poznańskim. Od 1918 r. apteka należała do Klary i Mariana Dalskich. W czasie powstania wielkopolskiego 1918/1919 r. na Ratuszu poznańskim został zawieszony sztandar polski, pochodzący z ich domu.



Źródło: www.aptekapodzlotymlwem.com.pl/historia-apteki/



 


Stary Rynek 70
więcej zdjęć (8)
Stary Rynek 70 nazywana Kamienicą Rotowską – nazwa pochodzi od Pawła Rota, który nabył parcelę w 1681 roku od poznańskich franciszkanów. W początku XVIII wieku kamienica należał do burmistrza Michała Czenpińskiego. Obecny kształt powstał w dużej mierze w 1906 roku, gdy dokonano przebudowy według projektu Rogera Sławskiego. Podczas II wojny światowej i powojennej odbudowy dokonano jednak w pierwotnym projekcie licznych zmian dodając między innymi podcienie.
Wikipedia
Stary Rynek 71
więcej zdjęć (10)
Stary Rynek 71 – po zniszczeniach wojennych odbudowana w 1953 w stylu barokowym. Do znanych właścicieli należeli Ostrorogowie w których posiadaniu kamienica znalazła się w latach 40. XVI wieku, szkocki kupiec Edward Hebron, który ją nabył 1648, złotnik Piotr Gelhor. W początku XX wieku kamienicę wyburzono, a na połączonych parcelach nr 71 i 72 postawiono dom towarowy. Podczas powojennej odbudowy przywrócono podział fasady. Na budynku znajduje się tablica upamiętniająca lokatora kamienicy nr 72 – Jana Chrościejowskiego.
Wikipedia
Stary Rynek 72
więcej zdjęć (10)
Stary Rynek 72 – pomiędzy 1603 a 1607 nabył ją autor pierwszej pracy z dziedziny pediatrii De morbis puerorum ..., Jan Hieronim Chrościejewski, kilkukrotny burmistrz Poznania, który wsławił się wydaniem statutu o bezpłatnym leczeniu ubogich. Był on synem innego znanego lekarza – Stanisława, zwanego "Nigrem".
Wikipedia
Stary Rynek 73
więcej zdjęć (19)
Zbudowano: 1690
Dawniej: Bank Przemysłowców, Komunalna Kasa Oszczędności

Stary Rynek 73 – po zniszczeniach wojennych została odbudowana w 1954. Wówczas przywrócono jej formę zbliżoną do tej z przełomu XVII i XVIII wieku. Dekoracja przypomina o tym, że w latach 1690-1752 należała do cechu krawców. Wcześniejszymi właścicielami były między innymi rody Ridtów i Wildów. Od 2004 roku w jej wnętrzach znajduje się hotel i browar restauracyjny Brovaria

Wikipedia


Stary Rynek 74
więcej zdjęć (11)
Stary Rynek 74 – w 1908 wraz z kamienicą nr 73 wyburzona. Na ich miejscu wzniesiono siedzibę Banku Przemysłowców, który od 1886 roku jako jedna z polskich instytucji życia gospodarczego brał udział w wojnie gospodarczej z zaborcą. Fasada została zniszczona w 1945, jednak we wnętrzach nadal są widoczne ślady renesansu oraz francuskiego klasycyzmu – ślad po przebudowie projektu Rogera Sławskiego. Pozostała także mniej zdobna elewacja od ul. Sierocej. Podczas odbudowy przywrócono pierwotny podział fasad. Na budynku znajduje się tablica poświęcona Kołom Śpiewackim Polskim – patriotycznej organizacji z okresu zaborów. Od 2004 roku w jej wnętrzach znajduje się hotel i browar restauracyjny Brovaria.
Wikipedia
Stary Rynek
więcej zdjęć (1737)
Dawniej: Alter Markt
Stary Rynek – kwadratowy plac w Poznaniu wytyczony około 1253 roku. Długość boku wynosi około 141 m. Z każdego z boków wychodzą trzy ulice, z czego dwie skrajne z narożników. Każdą z pierzei podzielono pierwotnie na 16 równych działek. W centralnej części rynku umieszczono ratusz, wagę, sukiennice, kramy, ławy chlebowe, jatki a później także arsenał i odwach. Jest trzecim rynkiem co do wielkości w Polsce i jednym z największych w Europie. Uznawany za jeden z najpiękniejszych w kraju.
Rynek przez wiele lat stanowił centrum komunikacyjne miasta, a do 1945 tu mieściła się siedziba władz miasta. Funkcję handlową pełni od swego powstania do dziś.