Cerkiew greckokatolicka św. Łukasza Ewangelisty jest wzmiankowana w 1651. Obecny budynek pochodzi jednak z 1837, zaś przebudowywany był w okresie między 1856 a 1886. Po Akcji „Wisła” został przejęty przez Kościół łaciński. Przebudowywany w 1856 r., później odnawiany w 1965. Obecnie kościół rzymskokatolicki. Na poddaszu świątyni znajduje się chronione stanowisko nietoperzy – Podkowca Małego.



Budowa i wyposażenie. Drewniana cerkiew, jednonawowa konstrukcji zrębowej. Orientowana. Trójdzielna, typ północno – zachodnio łemkowski. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Wieża o konstrukcji słupowo – ramowej poprzedza babiniec. Posiada pochyłe ściany ku górze z izbicą. Zwieńczona blaszanym dachem namiotowym i hełmem baniastym z pozorną latarnią. Dachy łamane, uskokowo, kryte blachą z wieżyczkami. Zwieńczone baniastymi hełmami ze ślepymi latarniami. Wewnątrz w prezbiterium i nawie sklepienia zwierciadlane, a babińcu płaskie. Polichromia ornamentalna z 1861 r. Na parapecie chóru muzycznego siedem ikon z 1 poł. XVII w. Ikonostas barokowy z XIX w. z ikonami z od XVIII w. Ołtarz główny barokowo – klasycystyczny, dwa ołtarze boczne późnobarokowe. Dzwonnica – brama z p. XX w. w drewnianym ogrodzeniu z daszkiem gontowym. Konstrukcji słupowej, kryta blaszanym dachem namiotowym z kopułką. Dzwon z 1959 r



kosciolydrewniane.pl