Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Wydarzenia › Placówki Komitetu Obywatelskiego m. Warszawy w 1915 r. |
1915 , Dwie ochrony Komitetu Obywatelskiego m. Warszawy przy ul. Śliwickiej 22 (później 11 Listopada 22). Zdjęcie wykonane z podwórza sąsiedniej posesji pod numerem 20.
Skomentuj zdjęcie
† ML
+1 głosów:1  Cieszę się, że ktoś podjął mój pomysł. Aż się wierzyć nie chce, że tak wiele zdjęć ocalało z tamtego okresu. Czy Komitet Obywatelski funkcjonował tylko w 1915 r? 2025-05-23 23:24:09 (11 miesięcy temu)
verbensis
+2 głosów:2 do † ML: Spiąłem obiektem, żeby nie szukać ciągle tych zdjęć, zwłaszcza że niekiedy są przypisane w nieoczywistych miejscach. Komitet działał dłużej, bo od 1 sierpnia 1914 do 10 maja 1916, ale największy rozkwit jego działalności przypadł chyba na wiosnę 1915 (zaczęli wydawać wewnętrzną gazetkę, chyba osiągnęli wówczas największą liczbę placówek). Wtedy zresztą szarpnęli się na wysłanie fotografa. Wszystkie zdjęcia z tej serii były najpewniej wykonane w maju 1915 roku. 2025-05-23 23:48:00 (11 miesięcy temu)
do verbensis: Dzięki. Właśnie o to mi chodziło.🙂 2025-05-23 23:52:20 (11 miesięcy temu)
Anneob
+1 głosów:1 Takie Przedsięwzięcia pozwalają uwierzyć, że jeszcze pozostało w nas człowieczeństwo. Szczególnie podczas wszelkich przesileń i wojen. Podobne Ochronki (wprawdzie nie obywatelskie) zaistniały także w przedwojennym Wrocławiu np. przy Prądzyńskiego 20. 2025-05-24 00:14:56 (11 miesięcy temu)
|
|
Na stronie od 2021 marzec
5 lat 1 miesiąc 6 dni |
1 pobranie 447 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia verbensis
Obiekty widoczne na zdjęciu
Placówki Komitetu Obywatelskiego m. Warszawy w 1915 r.
więcej zdjęć (299)
Wydarzenia
więcej zdjęć (71)
11 Listopada 22 - Letnia 2
więcej zdjęć (3)
Dawniej: Śliwicka 22 - Letnia 2
ul. 11 Listopada
więcej zdjęć (178)
Dawniej: Esplanadowa, Śliwicka
Ulica 11 Listopada zwana początkowo Esplanadową powstała w roku 1875 po wykupieniu okolicznych parcel przez Zarząd Wojskowy Okręgu Warszawskiego jako droga rozdzielająca tereny wojskowe i grunty miasteczka Nowa Praga, które w tym czasie powiększyło się o tereny pomiędzy ulicami Czynszową i ul. Szwedzką.
Ulicę przyłączono wraz z całą okolicą do warszawy w roku 1899; jednocześnie u zbiegu ze ul. Szwedzką wybudowano Rogatki Bródnowskie; tereny położone za linią Kolei Nadwiślańskiej przyłączono do miasta w późniejszym okresie. Po roku 1875 na terenach wykupionych przez Zarząd Wojskowy Okręgu Warszawskiego powstała bocznica kolejowa oraz ogromne koszary 2 Orenburskiego Pułku Kozaków.
Po wschodniej stronie ulicy, wciąż należącej do Nowej Pragi po roku 1880 pojawiła się pierwsza zabudowa; pierwotnie drewniana, w późniejszym okresie murowana. Okres ożywienia budowlanego w tej okolicy przypadł na lata 1905-14; wzniesiono wtedy sporo dość utylitarnych kamienic czynszowych.
W roku 1908 przy okazji rozbudowy linii kolei obwodowej i budowy tzw. Drugiego Mostu Kolejowego (zwanego też Czwartym Mostem) nad ulicą 11 Listopada wybudowano kamienny wiadukt. Jednocześnie równolegle z jego wzniesieniem uporządkowano tereny dawnego cmentarza cholerycznego zwanego "nowym", mieszczącego się już pomiędzy nasypami Kolei Nadwiślańskiej i Kolei obwodowej. Kierujący całością prac rosyjski inżynier Aleksiej Lubicki zaprojektował otoczony ceglanym murem pomnik z inskrypcją upamiętniającą ofiary epidemii cholery.
W roku 1915 w pobliżu wiaduktu u zbiegu ze ul. Szwedzką wybudowano ceglane zabudowania miejskiego składu kostki brukowej; od roku 1918 i odzyskania niepodległości dawne kozackie koszary przejęło Wojsko Polskie. Zespół zabudowań wojskowych rozbudowano, zaś w koszarach przy 11 Listopada siedzibę znalazł 36 pułk piechoty Legii Akademickiej.
W roku 1928 ulicą pojechał pierwszy tramwaj linii 21, jej trasa wiodła z Pelcowizny i Nowego Bródna ulicami Wysockiego, Odrowąża, 11 Listopada, Konopacką, Wileńską i dalej przez Most Kierbedzia na Cmentarz Wolski.
Lata 1930-39 przyniosły budowę kilku kolejnych kamienic przy ulicy; mimo że w latach okupacji nie odniosła ona większego uszczerbku cała zabudowa została znacznie zdewastowana w okresie powojennym.
Wikipedia
Ulicę przyłączono wraz z całą okolicą do warszawy w roku 1899; jednocześnie u zbiegu ze ul. Szwedzką wybudowano Rogatki Bródnowskie; tereny położone za linią Kolei Nadwiślańskiej przyłączono do miasta w późniejszym okresie. Po roku 1875 na terenach wykupionych przez Zarząd Wojskowy Okręgu Warszawskiego powstała bocznica kolejowa oraz ogromne koszary 2 Orenburskiego Pułku Kozaków.
Po wschodniej stronie ulicy, wciąż należącej do Nowej Pragi po roku 1880 pojawiła się pierwsza zabudowa; pierwotnie drewniana, w późniejszym okresie murowana. Okres ożywienia budowlanego w tej okolicy przypadł na lata 1905-14; wzniesiono wtedy sporo dość utylitarnych kamienic czynszowych.
W roku 1908 przy okazji rozbudowy linii kolei obwodowej i budowy tzw. Drugiego Mostu Kolejowego (zwanego też Czwartym Mostem) nad ulicą 11 Listopada wybudowano kamienny wiadukt. Jednocześnie równolegle z jego wzniesieniem uporządkowano tereny dawnego cmentarza cholerycznego zwanego "nowym", mieszczącego się już pomiędzy nasypami Kolei Nadwiślańskiej i Kolei obwodowej. Kierujący całością prac rosyjski inżynier Aleksiej Lubicki zaprojektował otoczony ceglanym murem pomnik z inskrypcją upamiętniającą ofiary epidemii cholery.
W roku 1915 w pobliżu wiaduktu u zbiegu ze ul. Szwedzką wybudowano ceglane zabudowania miejskiego składu kostki brukowej; od roku 1918 i odzyskania niepodległości dawne kozackie koszary przejęło Wojsko Polskie. Zespół zabudowań wojskowych rozbudowano, zaś w koszarach przy 11 Listopada siedzibę znalazł 36 pułk piechoty Legii Akademickiej.
W roku 1928 ulicą pojechał pierwszy tramwaj linii 21, jej trasa wiodła z Pelcowizny i Nowego Bródna ulicami Wysockiego, Odrowąża, 11 Listopada, Konopacką, Wileńską i dalej przez Most Kierbedzia na Cmentarz Wolski.
Lata 1930-39 przyniosły budowę kilku kolejnych kamienic przy ulicy; mimo że w latach okupacji nie odniosła ona większego uszczerbku cała zabudowa została znacznie zdewastowana w okresie powojennym.
Wikipedia