W pobliżu Wyższego Seminarium Duchownego oo. Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej, na obrzeżach lasu, znajduje się zadbany, uporządkowany Cmentarz Wojenny z 1915r Pochowano tu kilkudziesięciu żołnierzy armii austriackiej zmarłych w latach 1914-1915r. Wśród grobów znajdujemy cywili (Kutcher lub Fuhrmann) , co świadczy, że byli tam pracownicy powołani do pomocy wojsku, a  także muzułmanina żołnierza 4 Bośniacko Hercegowińskiego Pułku Piechoty, który wspierał wojska austriackie.Śledząc historię Klasztoru Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej natrafiamy na zapiski o rozpoczęciu I wojny światowej i wpływu działań wojennych na osłabienie ruchu pielgrzymkowego , a  także informacje o umieszczeniu na terenie klasztoru tymczasowego lazaretu, gdzie leczono żołnierzy chorych na szerzące się choroby zakaźne. Wśród żołnierzy frontowych szerzył się m.in.tyfus, co stwarzało potrzebę ich izolowania w szpitalu przy linii frontu. Liczne zgony uzasadniały potrzebę istnienia cmentarza w pobliżu lecznicy. W miejscu tym zachowały się kwatery z krzyżami opisanymi danymi zmarłych. W latach 1986-1994 na cmentarz,w pobliżu grobów, wybudowano grobowiec bernardyński zdobiony figurą św. Franciszka z Asyżu dłuta Józefa Potępy (1986), w którym zamierzano chować zmarłych zakonników. Grobowiec do chwili obecnej jest nieczynny