Miejsce w którym w latach 1931-1939 znajdowało się największe lotnisko szybowcowe międzywojennej Polski. Z lotniska tego korzystała wojskowa szkoła pilotażu szybowcowego. W szkole tej i na lotnisku w roku 1939 znajdowało się 54 stanowiska startowe oraz stacjonowało 774 szybowców. W okresie przedwojennym szkoliło się tu od 300 do 1000 pilotów szybowcowych miesięcznie. W okresie II wojny światowej lotnisko nie użytkowane, szybowce wywieziono do ZSSR lub Niemiec. Po wojnie zlikwidowane, dziś większość terenu dawnego lotniska porasta las.