Mosty łyżwowe w Warszawie - tymczasowe przeprawy mostowe, gdzie konstrukcja oparta była na łodziach płaskodennych (w j.staropolskim łyżwach) ustawionych wzdłuż nurtu rzeki, przy czym pierwsza i ostatnia łódź zakotwiczona była do brzegu. Mosty tego typu budowano w Warszawie począwszy od XVII w. (po zniszczeniu mostu Zygmunta Augusta - pierwszego mostu stałego w Warszawie ( ) głównie z okazji przeprowadzania elekcji lub przeprawy wojsk. Następnie konstrukcje były od razu rozbierane lub niszczone przez nurt rzeki. Mosty budowano m.in. w latach:
1632, 1648 - elekcje po śmierci Zygmunta III i Władysława IV,
1656 - dwie przeprawy w związku z wojną ze Szwecją: pierwsza służyła przejściu wojskom pod dow. Sapiehy - połączył brzegi w rejonie Solca i Saskiej Kępy. Drugą zbudowaną na poziomie Żoliborza przeszły wycofujące się wojska polskie - mimo spalenia została ona odbudowana przez Szwedów.
1669 - elekcja Michała Korybuta Wiśniowieckiego,
1702-1707 - przeprawy budowane w związku z ruchem wojsk szwedzkich, polsko-sasklch i rosyjskich w trakcie wojny północnej,
I poł. XVIII w. - przeprawy budowane na czas sejmów
Począwszy od 1763 r. przeprawy budowano także na potrzeby ludności i za przejazd pobierano ustalone opłaty. Konstrukcje te były demontowane na okresy zimowe a następnie na nowo ustawiane. Najdłużej istniejącą przeprawą z tego okresu okazał się Most Ponińskiego , istniejący w latach 1775-1794.
W II poł. XVIII w. pojawiły się też pierwsze konkretne projekty mostów stałych (m.in. projekt kamiennego 28-przęsłowego mostu J.J. de Voytena), niestety z uwagi na brak funduszy nie było możliwości ich realizacji.
Po nieudanych próbach budowli mostów na palach (pierwszy to most zbudowany przez Francuzów w 1807 r. zniszczony przez nurt rzeki w 1809 r., następny most z 1816 r. wg. projekktu L.Metzella który również przetrwał tylko dwa lata) powrócono ponownie do konstrukcji łyżwowych (w 1832 r. istniały w stolicy nawet dwa mosty jednocześnie). Obsługą przepraw i poborem opłat zajmował się Wydział Mostowy, który zlokalizowano w budynku zbudowanym w latach 1824-1825 (Komora Wodna - dzisiejsza siedziba USC Praga Północ -
Ostatnia przeprawa tego typu została rozebrana na przełomie 1860 i 1861 r. w związku z budową Mostu Kierbedzia i wybudowaniem stałej drewnianej przeprawy pełniącej funkcję mostu roboczego, którą zimą 1860/1861 udostępniono także dla powszechnego ruchu pieszego:
Według niektórych żródeł przeprawę łyżwową ostatecznie zlikwidowano w 1864 r. po otwarciu mostu Kierbedzia, ponieważ poza sezonem zimowym przeprawa tymczasowa nie była udostępniana ludności.