Obecnie istniejącą w Długoszynie świątynię wybudowano w latach 1733 – 1736. Towarzyszyła jej po stronie zachodniej równowieczna, drewniana wieża oraz zakrystia po stronie południowej. W 1753 roku stolarz Longen wybudował nowy ołtarz ambonowy. Poprzedni ołtarz pochodził z 1685 roku. W XVIII wieku Długoszyn miał jeszcze jednego godnego uwagi pastora – Johanna Siegfrieda Hufnagela (1724 – 1795) znanego ze swego wszechstronnego wykształcenia i pobożności. W 1928 roku wykonano kamień nagrobny poświęcony temu pastorowi. W 1895 roku kościół długoszyński przeszedł gruntowny remont. W 1907 roku drewniana wieża została zastąpiona przez nowo wzniesioną, kamienną, zwieńczoną dachem cebulastym. W tym też czasie wymalowano wnętrze świątyni i łukowato przesklepiono otwarcia do dobudówki empory. W czasie II wojny światowej obiekt został rozgrabiony. Do końca lat 50-tych kościół nie był użytkowany. Po kilkumiesięcznym remoncie obiekt doprowadzono do właściwego stanu i poświęcono w październiku 1959 roku.