Tu troszkę więcej widać. W podpisie jest mowa chyba o Ogrodowej, ale nie wygląda:

Zdjęcie było zamieszone w "Skarpie Warszawskiej" 6/2012 - wraz z historią firmy. Trzeba by tam zerknąć...

do verbensis: Zdjęcie jest sprzed 1949 roku, kiedy to zamknięto firmę. Reaktywowana w 1957 mieściła się już w Al. Jerozolimskich - źródło: zeznania wnuczki założyciela na hygge-blog, stamtąd chyba pobrałeś zdjęcie z linku.

do nyskadolniak: W artykule są różne niedopowiedzenia. Np. firma normalnie funkcjonowała już w roku 1954, z widocznym na burcie numerem telefonu (809 18), i wcale Węgiełek się z jej istnieniem nie krył:

do verbensis: Szczerze mówiąc, bardziej wierzę tym zeznaniom niż książce telefonicznej, której aktualizacja w we wczesnych latach 50-ych może być wg mnie wątpliwa. Po prostu dane mogą być z lat 40-ych, już nieaktualne.

do nyskadolniak: Jak najbardziej był aktualizowane. W książkach telefonicznych z 1947 i 1948, czyli sprzed kłopotów, firma miała telefon 882 91 ( ). W 1950 był już ten, co widać na burcie ( - s.113). W kolejnych książkach Węgiełek wciąż występuje - poza bodaj 1952.

do verbensis: Ok, ze wspomnień opublikowanych w "Roczniku Warszawskim XIII" wynika, że działalność firmy została zawieszona 1 listopada 1949 (wielomilionowy podatek od wzbogacenia wojennego z tytułu zobowiązań wekslowych i hipotecznych, a w marcu 1950 kamienica na Ogrodowej została upaństwowiona, zaś Węgiełkowie obłożeni domiarem na dwa lata wstecz). Węgiełek poszedł pracować w PKSie. Po szeregu odwołań firma wznowiła działalność 1 marca 1957 r. i zgodnie z koncesją mogła używać tylko jednego pojazdu. Najpierw był to wóz konny (wyremontowany wrak meblowozu), potem - od roku 1960 - przebudowany na meblowóz autobus wycofany z PKS-u. Zgaduję, że najpierw Star, a potem San.
Zaś co do ilustracji - wiadomo, że powozi Stanisław Cwil, a pierwszy z lewej siedzi jego brat, pakmistrz Feliks Cwil. Ale nie ma informacji, gdzie to konkretnie,

do verbensis:
Latarnia pasuje do Ogrodowej. Ale oczywiście nie tylko tam...

do verbensis: Czyli firma była cały czas zarejestrowana (choć bez koncesji nie mogła prowadzić działalności), stąd występowała w kolejnych KT. Tak czy inaczej datowanie do 1949, a raczej dokładnie 1949, biorąc pod uwagę numer telefonu, jak wyżej napisałeś.

do nyskadolniak: Wydaje mi się, że nie musi być koniecznie 1949. Przenosiny z Hożej na Jerozolimskie mogły mieć miejsce pod sam koniec lat 50. Chyba nie ma w sieci książek telefonicznych Warszawy powyżej 55/56, więc trudno zyskać pewność, kiedy Węgiełkowie zmienili miejsce zamieszkania i zarazem stacjonowania wozu...

do verbensis: Myślisz, że te postrzelane ściany przetrwałyby w takim stanie do końca lat 50-ych? Mało prawdopodobne...

do nyskadolniak: Warszawa pozbywała się mocno zrujnowanych czy częściowo rozebranych kamienic jeszcze w późnych latach 60-tych, a tu jest tylko trochę dziur w tynku czy kamieniu, i to na ulicy leżącej trochę na uboczu. Przecież choćby ta kamienica: - w ścisłym centrum - była dziobata jeszcze na początku lat 90...

Wydaje mi się, że zdjęcie zrobione zostało na Wybrzeżu Kościuszkowskim, zaś w tle widoczny jest gmach Dyrekcji i Administracji Elektrowni Miejskiej wybudowany w 1939 r. (ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 41)

do fredo123: Zgadza się