Gmach szkoły został zbudowany w latach 1924 - 1926 według projektu wybitnego łódzkiego architekta Wacława Kowalewskiego. Budynek o zmodernizowanych formach klasycyzujących był największym obiektem szkolnym wzniesionym w Łodzi w latach międzywojennych.

Historia szkoły:

1914 r. - sierpień, powstanie szkoły pod nazwą Polska Szkoła Miejska nr 42 przy ulicy Wiznera 25 (obecnie Felsztyńskiego), początkowo miała tylko trzy klasy.
1916 r.- październik, przeniesienie szkoły do budynku przy Szosie Pabianickiej nr 8, nauka odbywa się przy lampach naftowych.
1918/1919 r. - nowa siedziba szkoły przy Szosie Pabianickiej 34, szkoła liczy 18 klas i 884 uczniów, zmiana nazwy na Powszechna 7- klasowa Szkoła Miejska nr 42.
1921/1922 r. - szkoła 42 staje się szkołą męską (dziewczęta przeniesiono do żeńskiej szkoły nr 62).
1924 r. - czerwiec, rozpoczęcie budowy nowego gmachu przy ul. Przyszkole i nadanie szkole imienia Stanisława Staszica.
1926 r. - 20 stycznia, rozpoczęcie zajęć lekcyjnych w nowym budynku - w setną rocznicę śmierci Stanisława Staszica.
1931 r. - maj, szkoła otrzymuje sztandar ufundowany przez rodziców i dzieci. Na sztandarze z jednej strony wyhaftowane jest godło państwowe i napis: "Szkoła podstawowa nr 42 w Łodzi", a z drugiej strony na białym tle portret Stanisława Staszica z napisem: "Zachowanie Ojczyzny jest najpierwszą obywatela powinnością". Sztandar zaginął w czasie II wojny światowej i prawdopodobnie znajduje się we Francji.
1933 r. - wrzesień, szkoła ponownie staje się koedukacyjna, ma bardzo dobre warunki lokalowe, świetnie wyposażone pracownie.
1939 r. - 10 września budynek zajmują wojska niemieckie, dokonując poważnych zniszczeń. Nauka kontynuowana jest w lokalu przy ulicy Pabianickiej 34, program nauczania zostaje poważnie okrojony.
1939 r. - 11 grudnia, aresztowanie kierownika Maurycego Boruckiego i zamknięcie szkoły, akta szkolne, pozostały sprzęt i biblioteka ulegają zniszczeniu. Nauczyciele podejmują tajne nauczanie.
1945 r. - 6 lutego wraca kierownik szkoły Maurycy Borucki i dwóch nauczycieli. Zaczynają przygotowywać sale do zajęć lekcyjnych.
1945 r. - 26 lutego rozpoczyna się pierwszy po wojnie rok szkolny, który trwa do 15 lipca.
1952 r. - 1 września, zamiana nazwy szkoły na Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego TPD nr 16.
1955 r. - połączenie ze szkołą TPD nr 17 i powstaje Szkoła TPD nr 16.
1957 r. - powrót do dawnej nazwy: Szkoła Podstawowa nr 42, ale bez imienia Stanisława Staszica.
1965 r. - 20 czerwca wręczenie podczas uroczystości jubileuszowej nowego sztandaru ufundowanego przez społeczeństwo dzielnicy Łódź-Górna. Z jednej strony na czerwonym tle wyhaftowano godło państwowe i napis: "Szkoła Podstawowa nr 42 w Łodzi", a z drugiej na białym tle słowa Stanisława Staszica: "Paść może i naród wielki, zniszczeć tylko nikczemny".
1971 r. - przywrócenie Święta Patrona szkoły w dniu 8 maja.
1999 r. - 1 września, w związku z reformą szkolnictwa szkoła staje się sześcioklasową Szkołą Podstawową nr 42 im. Stanisława Staszica. Szkoła rozwija się zgodnie z założeniami reformy. Tworzy się profilowane klasy, promujące aktywność twórczą, samodzielność i kreatywność ucznia. Działają nowocześnie urządzone pracownie. Na terenie szkoły odbywają się ciekawe imprezy środowiskowe.
Dotychczasowi kierownicy i dyrektorzy szkoły:
Michał Polisiakiewicz 1914 – 1920
Stanisław Loba 1920
Józef Wolski 1920 – 1921
Wiktor Rokicki 1921 – 1925
Maurycy Borucki 1925 – 1939 i 1945 – 1951
Bolesław Hochlinger 1951 – 1969
Alicja Sobczak 1969 – 1971
Julia Szwarc 1971 – 1974
Zbigniew Horbaczewski 1974 – 1975
Lucyna Gaszewska 1975 – 1991
Krystyna Krysiak-Dutkowska 1991 – 1999
Iwona Pabich 1999 – do chwili obecnej

Źródła:
Strona www szkoły:
K. Stefański „Ludzie, którzy zbudowali Łódź” Wyd. Księży Młyn 2009