Istnieją różne dywagacje na temat nazwy „Oksywie” (kaszb. Òksëwié, niem. Oxhöft), aczkolwiek najpopularniejsza teoria głosi, iż nazwa wywodzi się prawdopodobnie od staroskandynawskiego lub duńskiego „oxihoved”, oznaczającego głowę wołu (co ma to rzekomo nawiązywać do geograficznego kształtu tego terenu). Inna teoria mówi, że nazwa tej dzielnicy nawiązuje do licznych w tym rejonie źródeł, oczek solankowych „Oksol”, wykorzystywanych do produkcji soli niezwykle przydatnej podczas procesu konserwacji ryb. W roku 1570 na Oksywiu funkcjonował młyn wodny i dwie karczmy. Po pierwszym rozbiorze Rzeczypospolitej w 1772, Oksywie stało się własnością królów pruskich z dynastii Hohenzollernów. Od lat siedemdziesiątych XIX w. było siedzibą wójtostwa i urzędu stanu cywilnego. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę rozpoczęto proces odbudowy II RP nad morzem, co mieszkańcy dzielnicy przyjęli z niechęcią. Dumni ze swej historii i posiadający własne obiekty publiczne chcieli stanowić własną jednostkę administracyjną.