Niemiecki pancernik czasów I wojny światowej z dość ciekawym układem usytuowania wież działowych artylerii głównej - nie jest to już układ typu drednot (gdzie wszystkie wieże stoją w linii wzdłużnej okrętu), ale nie jest to też typowy układ stosowany w XIX wieku. Układ na tyle ciekawy, że większość pancerników nie posiadających wszystkich wież artylerii głównej mogła oddać niepełną salwę burtową (tzn. przy ilości np. 10 dział salwa burtowa mogła być oddana z 8 dział), ponieważ jedna wieżą była nieczynna z powodu stojących na śródokręciu nadbudówek. W przypadku tego okrętu, przesunięcie wieży lewoburtowej do tyłu, a prawoburtowej do przodu, spowodowało, że obie wieże mogły strzelać na drugą burtę (salwa burtowa tego pancernika to 10 pocisków).