Kamienica Johna – rokokowa narożna kamienica w Warszawie przy Placu Zamkowym pod adresem ul.Krakowskie Przedmieście 89. Jej nazwa pochodzi od jednego z właścicieli adwokata Aleksandra Johna.
Kamienica została zbudowana przed 1743. Pierwotnie miała 3 kondygnacje. Od strony pl.Zamkowego 5-osiowa z mansardowym dachem z lukarnami.

Pierwotnie była własnością A. Roykiewicza, później, od 1754 I. Nowickiego metrykanta koronnego, a następnie różnych rodzin kupieckich. W XIX w. znajdowała się tu księgarnia i wypożyczalnia książek F. Netty. Od 1909 właścicielem był adwokat Aleksander John.

W 1868 dobudowano czwartą kondygnację i zmieniono jej elewację. W 1911 po zabiegach Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości przywrócono jej rokokowy charakter zachowując jednak 4 piętro. Spalona w 1944, w 1947 została rozebrana z powodu budowy tunelu Trasy W-Z. Odbudowana w 1949 według projektu Włodzimierza Wapińskiego i Kazimierza Thora. Fasadę odtworzono według obrazu Canaletta. Jednak ze względu na umieszczenie w parterze maszynowni i wylotu schodów ruchomych łączących Trasę W-Z z Placem Zamkowym konieczne było powiększenie kamienicy w kierunku placu. Wewnętrznie połączona z sąsiednią kamienicą Prażmowskich.
Źródło: inne zdjęcia na

Plac w Warszawie, położony na skraju Starego Miasta, u wylotu Traktu Królewskiego, który wytyczał główny kierunek rozwojowy miasta w XVIII wieku wzdłuż Skarpy Wiślanej.
Na placu znajduje się kolumna króla Zygmunta III Wazy z 1644, najstarszy i symboliczny dla miasta pomnik (dzieło Clemente Molliego). We wschodniej pierzei placu stoi bryła zrekonstruowanego po zniszczeniach II wojny światowej Zamku Królewskiego, rezydencji książąt mazowieckich, a następnie królów Polski i wielkich książąt Litwy z XVI-XVIII wieku, zbombardowanej i wysadzonej w powietrze przez hitlerowców w czasie II wojny światowej. W roku 1949 plac został połączony schodami ruchomymi z nowo powstałą Trasą W-Z. Przebiegający pod placem Zamkowym tunel Trasy W-Z oraz jej wiadukt (prowadzący do mostu Śląsko-Dąbrowskiego) powstały w miejscu zniszczonego w czasie działań wojennych wiaduktu Pancera, w latach 1844-1864 stanowiącego zjazd z placu nad Wisłę, później pełniącego funkcję łącznika Krakowskiego Przedmieścia z I Mostem na Wiśle i prawobrzeżną częścią miasta. W roku 1907 wiadukt zmodernizowano na potrzeby obsługi tramwajów elektrycznych, które pojechały nim niecały rok później.
Plac ten był widownią wielu dramatycznych scen z historii Polski. Odbywały się tutaj manifestacje patriotyczne, w okresie poprzedzającym wybuch powstania styczniowego. 27 lutego 1861 od kul rosyjskich poległo pięciu powstańców. 8 kwietnia 1861 roku pięć rot piechoty i dwa szwadrony jazdy rosyjskiej (w sumie około 1300 ludzi), dowodzone przez generała Stiepana Aleksandrowicza Chrulewa dokonały tutaj krwawej masakry cywilnej ludności Warszawy, w wyniku czego zginęło ponad 100 osób.

Krakowskie Przedmieście – jedna z najbardziej reprezentacyjnych ulic w Warszawie, stanowiąca północny odcinek Traktu Królewskiego, biegnący od Zamku Królewskiego na południe w kierunku Łazienek. Administracyjnie znajduje się w dzielnicy Śródmieście.
Jej zakończenie stanowi plac Zamkowy. Na południu Krakowskie Przedmieście płynnie przechodzi w ulicę – Nowy Świat. Za punkt graniczny przyjmuje się Pomnik Mikołaja Kopernika - po drugiej stronie ulicy sąsiadują ze sobą bezpośrednio budynki z adresami Nowy Świat 69 i Krakowskie Przedmieście 1.
Cała ulica jest jako założenie urbanistyczne wpisana do rejestru zabytków.