We wrześniu 1975 roku zakupiono dom w Darłówku od państwa Kubiesów. Zamieszkał w nim brat zakonny Epifaniusz Synak. W marcu 1979 roku br. Epifaniusz został przeniesiony do innego klasztoru, a jako gospodarze domu przybyli br. Stanisław Zalewski i br. Gwalbert Rozwadowski. W październiku 1979 r. dołączył do nich o. Witalis Jaśkiewicz.
Ukradkiem, w tajemnicy przed komunistycznymi władzami, adaptowali oni jeden z lichych budynków gospodarczych na salkę katechetyczną i kaplicę, w której na Boże Narodzenie 1979 roku o. Witalis odprawił pasterkę dla grupy miejscowych wiernych.
17 lutego 1981 r. biskup koszaliński swoim dekretem ustanowił w Darłówku niezależny wikariat pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego. Tego samego dnia erygowano tam klasztor. Gwardianem i proboszczem został mianowany o. Stanisław Kotulski. W październiku 1982 roku przemianowano ten wikariat w niezależną już parafię św. Maksymiliana Marii Kolbego.
Od sierpnia 1983 r. nowy gwardian i proboszcz o. Anzelm Grabowski zaczął przygotowywać teren i plany pod kościół i klasztor. Od 9 października 1986 roku gwardianem i proboszczem został o. Hieronim Cyrański, który cały nowy obiekt, tzn. klasztor i kościół wzniósł od fundamentów aż po nakrycie dachami.
11 czerwca 1988 r. gdański prowincjał o. Leon Rawalski poświęcił plac pod budowę, a 24 czerwca 1989 roku poświęcono kamień węgielny pod kościół i klasztor. Ordynariusz koszalińsko-kołobrzeski biskup Ignacy Jeż poświęcił kościół dnia 17 czerwca 1993 roku. Za: