Powstały w 1975 Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej, zajmuje obecnie obszar ok 2 ha, zalesionego fragmentu części starego parku pszczyńskiego, nazywanego Parkiem Dworcowym. Skansen powstał staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Pszczyńskiej. Powstanie skansenu zbiegło się niejako z zmianą dziejową na wsi pszczyńskiej. Coraz więcej starych drewnianych zabudowań na wsi, było likwidowanych, i zastępowanych nowymi murowanymi budynkami. Obecnie na wsiach wokół Pszczyny, pozostały jedynie drewniane kościółki. Skansen stanowi więc jedyne miejsce, gdzie można zobaczyć jak wyglądały niegdyś tutejsze wsie. Na terenie Skansenu oglądać można niemal cały zakres budownictwa wiejskiego z okresu XVIII-XIX w. Wszystkie zabudowania skansenu stanowią oryginalne budynki, przeniesione w to miejsce z okolicznych wsi. Poszczególne elementy budynków zostały szczegółowo ponumerowane i opisane, następnie budynki zostały rozebrane i przewiezione do Parku Dworcowego, gdzie zostały zmontowane. Na terenie skansenu oglądać można m. in. szopę na siano z Frydka, w której obecnie została umieszczona kasa biletowa do skansenu, prostokątna stodółka z Kobielic z 1811 r., masztalnia (czyli 'garaż' na wozy konne i uprzęż) z Wisły Wielkiej z 1799 r., XIX w. wozownia z Miedźnej, dworski spichlerz z 1784 r. pochodzący z Czechowic, wielką XVIII w. stodołę z Kryr w kształcie ośmioboku, pochodzącą z Łąki studnię krytą dachem, czynną cały czas drewnianą pasiekę, zabudowania kuźni z Goczałkowic z XIX w., jest także chałupa z Grzawy z 1831 r.

Wita bramnna z XIX w., znajdująca się obecnie na terenie Skansenu Zagrody Wsi Pszczyńskiej. Do 2013 roku przez tę wiatę prowadziło wejście na teren skansenu (obecnie wejście znajduje się w nowopowstałym budynku w nowej części skansenu). Wiata pierwotnie stanowiła bramę wejściową na teren cmentarza przykościelnego przy drewnianym kościele w Golasowicach, który w połowie lat 70-tych XX w. spłonął doszczętnie. Wiata konstrukcji słupowej, kryta gontowym dachem namiotowym. Na wewnętrznej stronie belki nadproża wyryty stary napis "Remont kościoła przep. w 1938 przez Koniecznego LIKM cieśli".

Szopa na siano z Frydku, znajdująca się tuż za dawnym wejściem na teren skansenu, przez wiatę bramną. Szopa (szopka) zrekonstruowana (ponieważ oryginał nie nadawał się do przeniesienia ze względu na zły stan techniczny konstrukcji drewnianej) z zagrody Antoniego Ligenzy. Jest to ostatni tego typu budynek w regionie pszczyńskim. Szopa o konstrukcji wieńcowej z półpłazów (przepołowionych bali) łączonych w narożach na nakładkę.

Duży, ośmioboczny budynek o wymiarach 21 m x 9,30 m. Przykład typowych dla ziemi pszczyńskiej stodół bogatych gospodarzy. Ma archaiczną konstrukcję wieńcową, belki na węgłach łączone są na jaskółczy ogon (nie wymagają dodatkowych zamków). Dach oparty na poziomej belce (tzw. ślemień) wspartej dwoma pionowymi słupami (tzw. sochy), dzięki czemu nie obciąża ścian stodoły wykonanych z półpłazów, które powstały przez przepołowienie pni klinami. Od zewnątrz dostrzeżemy przede wszystkim charakterystyczne trójboczne, krótsze boki budowli. Wnętrze obiektu składa się z centralnego klepiska i dwóch sąsieków przeznaczonych do magazynowania zboża. Do środka prowadzą dwie bramy dwuskrzydłowe na przestrzał, przy czym nad jedną z nich, wjazdową, znajduje się tzw. "żorowie", czyli podnoszona część dachu, pozwalająca na wjazd wozu ze zbożem lub sianem. Sąsieki oddzielone są od klepiska niskimi przegrodami z dwóch belek, a przestrzeń między nimi wypełniona jest pionowymi deskami z trójkątnymi otworami pomocnymi przy przechodzeniu. W środku warto zobaczyć piękną więźbę dachową, a także liczne pojazdy konne: bryczki, wozy „drabiniok” i "rafiok" oraz sanie osobowe i towarowe, a także strażacką pompę z Piasku i ozdobny karawan z Pawłowic.



za stroną internetową skansenu: