Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Okazały gmach szkolny, zaprojektowany przez znanego warszawskiego architekta Henryka Juliana Gaya, z fasadą w stylu neogotyckim. Jest materialnym świadectwem historii szkolnictwa kieleckiego.
Historia
Siedmioklasową Szkołę Handlową Męską w Kielcach założono w 1903 roku staraniem Rady Opiekuńczej Szkoły, do której weszli znani obywatele Kielc. Początkowo mieściła się w wynajętym domu. W 1905 roku przekształcono ją z placówki rządowej w szkołę miejską, co w myśl przepisów umożliwiło wprowadzenie języka polskiego, jako wykładowego. W tym samym roku zakupiono plac od Rawów między ulicą Bazarową i Szeroką (obecnie ulica Śniadeckich i Żeromskiego). W latach 1906-1907 wybudowano własny gmach przy ulicy Bazarowej wg projektu warszawskiego architekta Henryka Juliana Gaya, pod kierunkiem miejscowego architekta Juliana Włodzimierskiego. Naukę rozpoczęto w nim 16 września 1907 roku. Budynek składający się z części frontowej i dwóch oficyn był jednym z najnowocześniejszych w mieście. Mieścił m.in. 14 dużych i widnych sal wykładowych, obszerne korytarze, pracownie naukowe, bibliotekę. W 1914 roku umieszczono w nim koszary, a później szpital wojskowy. W 1918 roku placówkę przekształcono w Męską Szkołę Realną, a w 1919 roku w ośmioletnie Państwowe Gimnazjum, któremu obrano za patrona matematyka Jana Śniadeckiego. W 1926 roku oficynę północną nadbudowano o drugie piętro wg projektu Wacława Borowieckiego. W początku lat 30. szkoła podzieliła się na czteroletnie gimnazjum i dwuletnie liceum. Przed II wojną światową część placu szkolnego przy ulicy Żeromskiego odsprzedano osobie prywatnej. Podczas wojny urządzono w szkole magazyn zboża. W 1945 roku Gimnazjum wznowiło działalność, ale pięć lat później zostało rozwiązane, a do gmachu przeniesiono II Żeńską Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego. W 1958 roku powstało II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego, działające w budynku do dziś. Budynek gruntownie remontowano w 1972 roku. W latach 1984-1985 dobudowano dodatkowe skrzydło. W 1996 roku wykonano konserwacje detalu fasady oraz wymieniono okna. W początku XXI wieku wystawiono halę gimnastyczną w głębi posesji.
Opis
Budynek zlokalizowany jest w śródmieściu, we wschodniej pierzei ulicy Śniadeckich, cofnięty nieco z linii zabudowy i wygrodzony murowano-żeliwnym ogrodzeniem. Murowany z cegły, trójkondygnacyjny, podpiwniczony gmach powstał na rzucie zbliżonym do litery U, z dwiema oficynami od podwórza. Frontowy budynek nakrywa dach wielospadowy. Wieloosiową, asymetryczną fasadę o neogotyckiej dekoracji, wyłożono żółtą cegłą klinkierową i zestawiono z detalem wykonanym w cemencie. Podzielono ją na cztery części przez wprowadzenie dwóch płytkich ryzalitów. Przed północnym , usytuowany centralnie, znajduje się dwuarkadowy ganek wejścia, zaś południowy wieńczy trójkątny, wyłamany szczyt. Na licu tego szczytu ustawiono w okrągłej niszy popiersie patrona szkoły. Neogotyckie akcenty wystroju widoczne są w laskowanych obramieniach prostokątnych okien i pinaklach wspartych na konsolach opinających gzyms wieńczący budowli. Elewacje od strony wewnętrznego podwórza są bezstylowe - mają dekorację ograniczoną do odcinkowych naczółków okiennych. Układ wnętrz jest dwu - i dwuipółtraktowy, z sienią z klatką schodową na osi korpusu głównego. We wnętrzu, w głównej klatce zachowały się żeliwne schody na piętra .
Zabytek ogólnodostępny zewnątrz, wewnątrz w godzinach pracy szkoły.